Ramazan Kılıç Şiirleri - Şair Ramazan Kılıç

Hep güzel aradın, güzeli sevdin,
Sen güzel insandın, güzeli övdün,
Çirkinlik hasmındı, bağrını dövdün,
Ey Karacaoğlan,Karacaoğlan.

Gözlerimiz gözmez olmuş
Tok karnımız doymaz olmuş
Bu can şifa bulmaz olmuş
Eyvah Yaradanım eyvah

Kul olmuşuz sevgiliye

Kötü haberi alınca
Karardı bütün dünya
Gittiğini öğrenince
Ne hayal kaldı ne rüya

Ben sensiz olamam

Gönlümün bu baharında açan bir çiçeksin sen
İnanırsın sevdiğim olup biteni dinlesen
Eğer diyorsan dünyada ah bir gülsem bir gülsem
Öyle ise açık kollar bir bende var sevdiğim

Uzak durma benden sakın gönlüm isyan etmesin

Hile oyun ile mazlumdan çalan,
Sen mi medeni sin ? Vallahi yalan ,
Senin de canını Azrail alan,
Ama hakkım varsa hep haram olsun.

HAKKI UNUT KORK GAVURDAN,
GÖKDELEN DİK , KALP ÇAMURDAN,
SONRA MÜMİNİM DE HOMURDAN,
İKİ YÜZLÜ KALLEŞ DÜNYA....

Sen söyledin,bir de beni dur dinle,
Ne yapmaya çalışırsın, bu kinle,
Arkadaş olursun, iblisle cinle,

Dünyada huzurlar kaçırıyorsun,
Ömrünü boş yere geçiriyorsun.

Istanbul dan çıktım vardım Kilis e,
Gözüm dakılmadı temize pise,
Yorum acep bura sılam Kilis se,
Karağımı düştü ben göremorum.

Kul kulları sevmiyor,
Hatır gönül sormuyor,
Koca bir ömrü yedik,
Halâ gözler doymuyor.

Mecnun oldum çölde gezen
Gönlüm Leyla beni üzen,
Uymaz bana kahpe düzen
Kapısından geçemedim.