Ramazan Kılıç Şiirleri - Şair Ramazan Kılıç

Gönlümün bahçesinde,
Renk, renk güller kopardım,
En görkemli yerinde,
Köşk saraylar yapardım.

Adı Emin olup doğru olmayan,
Can a yemin edip vicdan kalmayan,
Dünyanın halinden ibret almayan,
Adı Şeref olan şerefsiz gördüm.

İnsan hakları var insan doğrayan,

Kafir silahıyla kafir vurulmaz,
Bulandıran varsa sular durulmaz,
Şerbet içenlere sual sorulmaz,
Günah, dünyalığı hesap edenin.

Her kulun hakkı var verip alacak,

Gurbetin yolları dikenle dolu
Gidemezsin gönül döngel geriye
Biliyorsun kalbim sevgiyle dolu
Yapamazsın gönül döngel geriye

Gider gurbet ele pişman olursun

Savurdu hasret rüzgarı buralardayım,gelemem,
Kaç baharda geldi geçti, daha geçermi bilemem,
Aşkın gönlüme teselli,istesem de hiç silemem,
Aşkın yaksın, sevdan yaksın,hasretin kavursun beni...

Türkiye yi Suriye Irak Libya sananlar ,
Kuş beyni aklı ile güya tuzak kuranlar,
Türk tür şahlandığı an zalime gem vuranlar,

Aklınızı devşirin bu millet uyumuyor,
Yaradan gerekirse gazi ol buyuruyor..

Derman arar dert bulursun
Aşk arar bela bulursun
Rezil olan sen olursun
Belki bir gün yorulursun gönlüm gönlüm

Yanıyorsun sabah akşam

Gelin bu gün bu halimiz hal olsun,
Kötü söz demesin diller lal olsun,
Gönül sevsin ağız şeker bal olsun,
Abi kardeş amca kulluk pay diye.

Sorma bana mutlu musun güldün mü,
Aşk nasıl şey sualini bildim mi,
Sen ömründen hiç bir kaç yıl sildin mi,
Sevdamı gönül e gömeli çok oldu.

Hilelerle yürütürsün gemini,
Sermaye yapmışsın yalan yemini,
Yaşın geçmiş, artık almış demini,

Varsın olsun, çile benim, ah benim,
Buysa alem kral benim, şah benim..