Ramazan Kılıç Şiirleri - Şair Ramazan Kılıç

Artık ben aşklara inanmıyorum,
Özlemmiş, hasretmiş, ağlamıyorum,
Yalan yeminlere ben kanmıyorum,
Terket beni sevdam, terket kalbimi.

Günler yalan, aylar yalan, yıl yalan,
Ne bulur ki senden, alanla, çalan,
Ömür yalan, kâr eder gönül alan,
İnsan, vicdanına hesap sormalı.

Birine kötülük yaparsan eğer,
Döner o kötülük canına değer,
Kula dert vurulur hayvana eyer,
Hak helal etmeyi sakın unutma.

Kadir mevlam çektiklerim az değil
Hep kış yaşar gönül neden yaz değil
Unuturum belki ama söz değil
Bu gönlümü neden susturamadım

Kul da yaşamayı nice bilmeyen,
Bir ömür bitirip bir gün gülmeyen,
Terk etmiş dünyayı ama ölmeyen,
Işığı sönmemiş meşale ler var.

Güneş olup güne gün gibi doğan,

Soysuzlara boyun eğmem,
İnsanlığın yoksa sevmem
Belki sana göre değmem
Deme bana neme gerek
Söyle sende varmı yürek

Zalime sor geçtim sanır dümene
Hep akıllı hep güçlüdür kime ne
Bir gün ölür döner çayır çimene
Kısa ömrü yaşamayı kâr sanır

Güler ağlanacak acı haline

Sılam dedim dağlar tepeler aştım,
Hem sen hem de zaman değişmiş şaştım,
Gurbet gibi yollarında dolaştım,
Ne hale gelmişsin gelmiş vay Kilis ..

Bu zamanda siyasete girilmez,
İnsanlıkta ölmüş, ölmüş dirilmez,
Hele bu zamanda hesap görülmez,
Sevap devşir onunla git mahşere...

Neme lazım, ya seçilirsem vekil,

Yahu zaman kulu böyle bozar mı?
Okumuş , cahili , böyle azar mı ?
Kullar az mayınca bela yazar mı?
İmanlar gırtlakta inmez vesselam.