Ramazan Kılıç Şiirleri - Şair Ramazan Kılıç

Medeniyet demokrasi hürriyet,
Hepsi İslam da var bu ne vaziyet,
İman zayıf , yoksa, başlar eziyet,
İblisin oyunu Şam da görüldü.

Daha dün çocuktuk ömrümüz bitti,
Gençliği hiç sorma terk edip gitti,
Gönlümüz aç idi hayaller bitti,
Ne ömürler yediniz be kahpeler.

Hırsızlardan yaşamadık ömür ü,
Biri gitse koştu geldi öbürü,
Denilmez mi bunun adı sömürü,
Ömrümüzü yediniz be kahpeler..

Zalimi adam diye karşısına koyanı,
Hürmetle baş köşeye oturtturan soyanı,
Üç beş dünyalık için hep nefsine uyanı,
Yalnız ahirette değil dünyada da kahretsin....

Harcadık serveti iflas eyledik
Bu devrin cevheri pulu kalmadı
Dert keder unutup örtbas eyledik
Vicdanın yamalı çulu kalmadı.

İnsanlık yıkılıp yere çökünce

Geçirdim ömrümü boşu boşuna
Kul oldum Allahım kötü kuluna
Ölesiye sevip geldim oyununa
İsyanım zalime sevene değil

Sevenler ayrılmaz diyen sen idin

Yüzsüze oyum yok benim,
Yalana karnım tok benim,
Faize borcum çok benim ,
Sebebi kader değil ki.

Her iş gelir kul başına
Bahar da olur kışına
Aşık, laf deme boşuna
Daha soru sorma artık

Öyle tanıdımki zalim ben seni
Yorupta durma boş yere kendini
Kader muhtaç eylemesin sevgine
Nankör müyüm diye bir sor kendine

Gündüzler sana ay gecen yıl olsun

Hayat oyun olmuş hile numara,
Kalpler mutsuz gözler dönmüş pınara,
Soysuz balta çekmiş koca çınara,
Zalimlik dünyayı yakmış be kardeş.

Aslanı kediye boğdurur zaman,