Ramazan Kılıç Şiirleri - Şair Ramazan Kılıç

Paramı insanın tâkat dermanı,
Ayarı kaçırmış, bozmuş fermanı,
Çareler aramış, bulmuş amanı,
Halil İbrahim yok, kurtlar sofrası.

Günlerim avare özlerim seni,
Tasıyamaz oldu akıl bedeni,
Gözlerine baktım vurdun ya beni,
Ben kara sevdadan kurtulamadım.

Tükenmez dünyanın zalimi zulmü,
Gönülü hoş eden ateş mi ,gül mü?
Nice insanlar var arar ölümü,
Kimseye kötülük yapma arkadaş.

Sevmiyorum desem seni yalanım
Sensizliği hissedince yanarım
Nasıl bir aşk verdin bana Allahım
Ben bir şirin tatlı yardan ayrıldım

Arsız gönlüm durmadan onu arar

Yağ çekmeyi meslek etmiş kâr diye
Fırsat vermez inan gözü dar diye
Zalime de sarılıyor yar diye
Nefsine kapılmış belli yalaka

Hani faiz haram derdik,
Ne bulursak helal yerdik,
Binası mı oldu gördük?
Tövbe Rabbim krediye.
.

Cana kıyar , der canıma can gelir,
İblis gibi gözlerinden kan gelir,
Be ey soysuz , bir gün öyle an gelir,
Cehennemin ta dibini boylarsın.
.

Öderim bitmez fatura,
Yüklesem gitmez katıra,
Elim cüzdanım kurudu,
Para yatıra yatıra.

Kalemim yazma sen bir tek kelime,
Ne kadar küfretsen bilmez zalime,
En güzel varlık kul bak şu haline,
Medeni tek dişli canavar imiş.

Soysuz saygı görür asiller hakir,

Yazık artık insanlık insanlığı bilmiyor,
Müslümanı da zalim zalimi zaten kahpe,
En doğru bile hakkı adabıyla dilmiyor,
Münafıklar çoğalmış Müslümanım der sahte..

Yazık mümin huyunu kafirlerden öğrenmiş,