Ramazan Kılıç Şiirleri - Şair Ramazan Kılıç

İnsan kaderini kendi yazdırır,
İster doğru olur ister azdırır,
Sonunda hep Mevlam mezar kazdırır,
Ya Cennete ya da nara gideriz.

Kriz olur ekmeğine bal sürer,
Darda olan varsa kanına girer,
Hele al ödeme, defterin dürer,
Yok günü aratır kredi kartı.

Vicdan ölmüş, akıl bölmüş, gönül taş,
Beden ceset, bitmiş onur kesik baş,
Sahte olmuş kardeş arkadaş yoldaş,
Bu aleme ne bahar gelir ne yaz,
İster çıkar için ister tarih yaz…

Ne yiğidi kaldı ne de bir merdi,
Ne orhan ı kaldı ne de bir ferdi,
Kardeşin kardeşe uzaktır derdi,
Selamı sabahı heba ettiler.

Felekten bir gün çalıp neşeyle dolsam
Dünyanın en mutlu insanı olsam
İnanki yinede kalbim kanardı
Ağlardım bir an bile ben sensiz kalsam

Şan şöhrette gözüm yok emelim sensin

Gerçek söylenmeyen söz tamam değil
Sevdayı görmeyen göz tamam değil
Baharı olmayan yaz tamam değil
Mecnun bile benden şanslıymış belli

Ne kadar ızdırap var çekeceğim
Yanmışım kor sönmüş küle dönmüşüm
Kimseler kalmamış dost diyeceğim
Çölde susuz kalmış güle dönmüşüm

Yorgun ayaklarım dağları aşmış

İnsanoğlu doğar saftır temizdir,
Ana baba çevre ona bir izdir,
Yalnız insan olmak ona caizdir,
Ya insan ya da şer olunur bir gün.

Dur gözlerime bak ne görüyorsun
Seni bilmem bana can veriyorsun
Seni çok seveni sen biliyorsun
Aklına aldanıp gitmeyecektin
Yüreğimde böyle bitmeyecektin.

Madem dünya yalan dolan,
Kazanırmış insan olan,
Ben eken sem sende yolan ,
Benim hakkım sende kalsın.