Ramazan Kılıç Şiirleri - Şair Ramazan Kılıç

Yalnız kalıp uzaklaştım kendimden
Bir an mutluluk görmedim kaderimden
Nefreti bırakıp medet umdum sevgimden
Yare gülümseyen yüzüm yok benim

Kötülüğe siper etsem gövdemi

Her dileği kabul olur sanıyor
Gizli gizli içten içten kanıyor
Sevmiyormuş dedim hala yanıyor
Gel sen söyle gelde anlat gönlüme
Gel sen anlat gelde dinlet gönlüme

Bir içten bakışı bin mutluluğum
Yanımda oluşu birtek huzurum
Ne olur bileyim yüce Allahım
Gerçekten ben onu seviyormuyum

Acı sözlerine aldırmaz oldum

Boşamı yarabbi kalbin feryadı
Gülmedi hiç yüzüm hergün ağladı
Tuzak kurup şansım hep düşürürken
Bu yalan dünyada dostum olmadı

Yaklaştıkça uzak oldu emelim

Ben seni yürekten içimde sevdim
Mecnun un sevdiği biçimde sevdim
Tertemiz duygular içinde sevdim
Gel de yüreğime sultan ol benim.

Bu dünyanın neyine güveniyorsun
Sen canım kendini çok beğeniyorsun
Seni güzel bulupta seven yarine
Nefretle yüzünü çeviriyorsun

Bir gün gelip gider gençlik elinden

Dünya sıla gurbet olsa,
Canlar yansa, şifa bulsa,
Çevre olsa, yanlız kalsa,
Yine Hak ka dönecektir.

Beni mutsuz bahtsız kıldın
Gönlümdeki aşkı çaldın
Şimdide gurbete saldın
Dert doluyum duy yalnızlık

Bitti bak arzum dileğim

Bu sene de yine sensiz gezerim
Yüreğimi ezim ezim ezerim
Günlerim geçmiyor sensiz güzelim
Gurbeti bırakıp ne olur dön artık
Cana yetti bu yokluğun gel artık

Bak, duygular, hep yok olmuş,
Kapkaradır da, ak olmuş,
Gönüller aç da, tok olmuş,
Ya Rab,bu ne biçim zaman.