Ramazan Kılıç Şiirleri - Şair Ramazan Kılıç

Bilirsin ki dünya yalan.
Aldanıyor gerçek sanan,
Sen sadece Hak ka inan,
Neden hâla dönmüyorsun?

Gözlerin bakarda neye bakarsın
Seni gören erir hemen yakarsın
Volkan olup gözden kalbe akarsın
Seni tanımadım Leyla mısın sen

Peygamber ocağı,yeri,ocağı,
Mehmedim dinlemez soğuk sıcağı,
Bedeni kefensiz, tutar sancağı,
Şehit ölmez onu vurdum sanırlar.

Günlerdir selamın gelmez
Eksik olsun gönderme
Sevmişim başım dönüyor
Yeter başımı döndürme

Gece rüya gündüz hayal

İnsanoğlu taş taşısa yorulmaz,
Ölüm haktır başka yere varılmaz,
Kardeş kardeşine artık sarılmaz,
Gönül kırık hayat çile dertliyiz.

Bu gönlüme ilaç,sendin güzelim,
Yoksun ya çareler,bulunmaz artık,
Sanki Mecnun oldum,hep Leyla derim,
Gözlerim yaş dolar, gülünmez artık.

Nankör birisine gönül verirsen,
Her gün için için için erirsen,
Bir de efkârlanıp aşka gelirsen,
O zaman dünyanı yıkar gidersin.

Bir anlık teselli dileyesin yüce Mevladan,
Hep çile bulasın, aşktan, sevdadan,
Yaşa baharını, hiç tadını almadan,
Hüzün bulsun ağlatırken gülen o yüzün.

Eline alıp kokladığın gül, ateş olsun,

İnsanlığa,taş koymuşlar,
Ne aç kalmış, ne doymuşlar,
Nice canlara kıymışlar,
Zalimlere, bir bak hele.

Hak etmez de bulur atar cebine
Sinek olur konar eksek ekine
İnsanlığa karşı gelir dikine
Hakkını eline ver be kardeşim.