Rakamların Kıskacında.
Bir can uyanır dünyaya, gözlerinde koca bir boşluk,
Anası "Saniye" der, babası "Rabia"...
Sanki bir nüfus kütüğüne düşülen kuru bir not,
Sanki bir tespih tanesinin sıradan halkası.
Ruhun rengi nerede, hani kalbin o ilk vuruşu?
İkinciye "Saniye" dersin, dördüncüye "Rabia",
Beşinciye "Hamse" deyip geçersin öteye...
İsim dediğin bir mühürdür, ruha vurulan bir ışık,
Oysa bu rakamlar, birer parmaklık gibi soğuk.
Ne bir gülün kokusu var içinde, ne bir pınarın sesi,
Sadece bir matematik hesabının yorgun nefesi.
Bir kız evladı ki; bir cihan, bir müjde, bir nur...
Ona "Dördüncü" demek, hangi vicdana sığar?
Güneşin adı güneş olmasa, sadece "Birinci" olsa,
Aydınlatır mıydı içimizi bu heyecanla?
İsim dediğin, sahibini biricik kılmalı,
Bir sayının gölgesinde unutturmamalı.
İda’nın rüzgarı bile her ağaca başka eser,
Dağın taşına, denizin kumuna bir mana gerek.
Sayılar hesabı tutar, ama gönlü doyurmaz,
Kuru bir rakamın arkasında kimlik bulunmaz.
Çünkü her insan bir alemdir, bir "Sayı" değil,
Ruhun sesini duymayan, o ismin önünde eğil...
Hasan Belek
Akçay
Kayıt Tarihi : 13.04.2026 12:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!