Rahmetli babam. Şiiri - Hasan Belek 2

Rahmetli Babam.

​Zamanın amansız çarkında bir çınar devrildi önce,
Gölgesi göğsümde asılı kaldı.

Babam…
Elleri nasırlı bir coğrafya,
Yüzü, fırtınalardan süzülmüş bir sükûnet atlasıydı.
​Bir ceket asılı durur hâlâ vestiyerin en yetim köşesinde,
İçinde onun her şeyi saran,
O güven veren kokusu gizli.

Adımları yankılanır evin koridorlarında sessizce,
Gece vaktinde üstümü örten o şefkatli rüzgâr,
Hâlâ onun nefesidir, bilirim.
​O, kelimeleri çok harcamazdı,
Bakışlarında gizliydi en büyük nasihat.

Bir bakardı;
Eğriyi doğru eyler, karanlığı aydınlatırdı.
Bize dik durmayı, onuru ve bir de paylaşılan ekmeğin kutsallığını,
Hiç konuşmadan, sadece yaşayarak öğretti.

​Şimdi bir Babalar Günü daha kapıda,
İçimde buruk bir sarılmanın, yarım kalmış bir vuslatın sızısı…
Toprağına düşen her yağmur damlası,
Ona olan hasretimin gözyaşlarıdır belki de.

​Gittin…
Ama gitmek sadece mekân değiştirmekmiş baba.
Çünkü sen;
Gönlümün en korunaklı köşesinde,
Fikirlerimde, dualarımda ve her dürüst adımımda,
Yaşayan en canlı hakikatsin.

​Mekânın cennet, ruhun şad olsun,
Benim gölgesinde büyüdüğüm o ulu dağım…

​Kul Hasan (Hasan Belek) - Akçay
13.06.2026