Populizmin gölgesi Şiiri - Kemal Tekir

Popülizmin Gölgesi

Kalabalıklar toplandı meydanlara
Sözler bal gibi tatlı
Ama gizli dikenler saklıydı satır aralarında

Popülizm dedi ki:
“Ben sizin sesinizim, sizin hakikatiniz”
Ama ses değil
Bir yansıma,
Bir yankıydı sadece
Amaçları açıktı:
Gücü tek elde toplamak
Korkuyu yönetmek
Gözleri kör etmek
Kalpleri yönlendirmek

Sevgi ve umut maskesi ardında
Yalancı dostlar gezindi sahnede
“Biziz, hepimiziz” dediler
Ama tek tek insanları böldüler
Kardeşi kardeşe düşman yaptılar
Fikri farklı olanı dışladılar
Hakikati sessizliğe gömdüler

Olumsuz sonuçları
Her zaman yakıcıydı:
Ekonomi sallandı, adalet geriledi
Doğrular çarpıtıldı
Çocuklar yalanla büyüdü
Ve halk, kendi yansımasına tapar oldu

Örnek mi?
Bir seçim meydanında vaatler yağmur gibi
Ama yollar, köprüler, sağlık
Ve gerçek özgürlük eksik kaldı
Bir başka şehirde, başka zaman
Sözler aynıydı, sonuçlar aynı:
Umutsuzluk çoğaldı, kırgınlık kaldı geriye

Popülizm bir ateş gibi
Süslü ve sıcak
Ama yakar insanı
Ve geriye sadece küller bırakır
Oysa hakikat, sessizdir
Ve cesur olanlar bilir:
Hakikati bulmak için
Kalabalığın alkışına değil
Düşünceye, vicdana, gerçeğe bakmak gerekir
Ve insan anlar:
Popülizm geçicidir
Ama bilinç, kök salar
Kalbinde, ruhunda, birlikte
Ve o kök
Ne aldatır ne satar
Sadece uyanır.

Kemal Tekir
Halkın hak kın sesi