Perihan Pehlivan Şiirleri - Şair Perihan ...

Aşkı ne çok şey öldürür aslında
Kibirinden adım atamadın benden yana
Gururundan bende seviyorum diyemedin
Vefayı unuttun ama
Ben senin vefasızlığını unutamadım
Hani derler ya

Taşınmaz duygularım vardı
duygularıma ısladığım umutlarım
hiç yeşermedi beyaz çiçekler açmadı
senli cümlelerim hüzünlü bitti
farkına varmadığın sevinçlerim
Yüreğime tortu oldu

Ademin oğlu adem
O kadar dürüstsün madem
Hep fındık içi yersin yemezsin badem
El aleme gerek acı, yas-matem
Var sen gül, adem oğlu adem
Sen yolunda ilerle dev gelirinle

sevemedim seni gönlümce
Aşık gönlü olurmuş cüce
Saramadım doyasıya seni
Sineme yaslayamadım o teni

Ferhatın diyarında yazık bana

İstiyerek, istemiyerek,
Bilerek, bilmeyerek,
Düştüyse, yürek dara,
Zihnim bulanık, yürek kara,
İsyankar oldum sa sana,
Affına geldim.

Herkesin derdine yanarım
Kendi kendime çare ararım
Hakkın bendine dalarım
Haksızlığa demem eyvallah

Kullara yardıma koşarım

Bazen çok neşelisin bahar gibi coşuyorsun
Aniden matlaşıyor sun izbelere kaçıyorsun
Çağıldıyor sun dereler gibi nehre ulaşıyorsun
Ben seni iyi tanırım

Manadır ruhum bedenim ise bir cisim
Dilimle söyler kalbimle tasdik ederim
Doksan dokuz manada esmaül hüsna
Kutsal mekan nur saçan yıkılmaz bina
Kapılıp o nurlu sonsuz sevdana
O nurlu yola gidiyorum

Gittin gideli yok hiç haber
Bir/bu sevda burcu muştu bekler
Her şarkı şiirde tektir dilekler
Ne zaman döneceksin artık yeter

İstanbul seni özler

Gülücükler saçıyorsun
Domur, domur açıyorsun
Gel deyince kaçıyorsun
Kız sen Karamürsel sepeti misin?

Altan, Altan süzüyorsun