Perihan Pehlivan Şiirleri - Şair Perihan ...

Can bedene saz gelir.
Dünya vız gelir,
Cevri cefa az gelir
Zaman zemin dar gelir,
Gençlik dem vurduğunda.

-Bir gün bir çok ağaç bir meydanda toplanmışlar, el ele tutuşup oynamaya başlamışlar. Meşe, kayın, çam, badem ve çeşitli meyve ağaçları da. Kimi uzun, kimi kısa, çeşit, çeşit yeşilin her tonunda yapraklarla. Sonra onları gören kurt, çakal, tilki, türlü kuşlar da katıldılar kendilerince oyuna. Hey! bende varım dedi, mor sarmaşık sarılmıştı bir serviye. Karınca seslendi yerden, iyi ki geldiniz ne rahat dolaşıyorum burada. Kuşlar şakırdadı, taşlar arasından küçük dere çağıldadı, ne kadar güzel, ne temiz hava. Bir sincap atladı, beni de alın kollarınıza. Yılan sürünerek aktı kayadan hızla. Kaplumbağa boynunu uzattı kabuğundan usulca.
Yağmur bulutları gelip, durdu. Ah ne kadar nem var burada. Sonra mis kokularını saldı ıhlamur geniş dallarıyla. Toprak ellerini uzattı yanaklarına ne kadar yumuşak dedi ve besleyici. Renga renk çiçekler açtı gülünce yüzünde. Mantarlar ve otlarda vardı orda.
Çocuklar geldi. Piknik yapmaya, büyükleri başlarında. Oynadılar doya, doya. Ne kadar güzel manzara dedi büyükler resim aldı yan yana. Hepsi mutlu oldular, bol bol Oksijen aldılar. Tüm ağaçlar tutundular sımsıkı toprağa ve orman dediler bu oyuna.
Boynunu büktü erozyon. Yer yok burada artık bana diye usulca uzaklaştı oradan. Rüzgarlar hızını kesti, yağmurlar mutlu yağdı sonra, güneş mutlu doğdu tüm onlara ve ormana sahip çıkanlara.
16.3. 2010 İST

Hem kâğıt, hem lira.
Varlığında, yokluğunda,
Dert olur insana.
Ta Lidyalılardan, buyana.
Her kapıyı açarsın,
Ateş olur, yakarsın.

Ağacın dalı, yaprağı
Asmanın kıvrım bağı
Pırasanın, soğanın pürçeği
Mısırın püskülü gerçeği
Bebe başında ipek, ipek
Sanki konmuş tek, tek

Kışın doğaya en güzel oyası
Tabiatın en güzel boyası
Bereketin simgesi
Suyun dengesi
Mikropların hafiyesi
Allahın kullarına hediyesi

Rüzgârına yeline
Kapıldım aşk seline
Düştüm zalim eline
Gel etme sen İzmirlim

Hak salınır dalında

Akdağı aştım,
Düz ovaya dolaştım,
Gördüm de o yâri,
Düz yolda şaştım.

Tersakan akar gider,

Zeytinin dalı yeşil
Eser rüzgâr efil, efil
Ben seni çok severim
Yüce Mevla’m kefil

Deniz dibi yosun

Demem kimseye halim,
Mevla’m bilir ahvalim.
Nedir ettiğin be zalim.
Kederlerim dürdüm içime,
Âlem çare değildir derdime,
Kat, kat döndüm keleme.

Küçük şirin
Yeni çıkmış beyaz yünleri,
Yapış, yapış.
Küçük kulakları,
Süt emmeye hazır dudakları.
Bazen sade beyaz, bazen siyah