Perihan Pehlivan Şiirleri - Şair Perihan ...

Yaşam:
Derya deniz,
Ölüm, kör bir kuyu.
Aşk, bir sel.
Öfke; deli rüzgâr,
Kin ve nefret, ruha eziyet.

Hasrete doyasın istedim.
Ruhun kirden soyasın istedim.
Sabırla yoğurdum ruhumu,
Küllendirdim sevgi korumu
Diliyorsa döner gelir elbet,
Üfler sevgi külünü, bulur elbet.

Bazen o kadar canımız yanar, sıkılır, kendimizi yalnız hissederiz ki; koskoca bir boşlukta gibiyizdir. Hayat çekilmez olur işte o zaman.
Oysa yaşam bizim dışımızda hala devam etmektedir. Kimi için henüz bir başlangıçtır, kimi için bir sondur, bazıları ise bütün bunların dışında vurdumduymaz, yoluna devam etmektir. Ama hiç kimse diğerinin ne yaşadığını bilmez.
Ama bazı dostluklar vardır, size elini uzatır. Bir doğa parçası, bir şarkı, bir anı ya da gerçek bir dost. Sizi çekip çıkarır, olduğunuz yerden. Aslında yaptığı sizin ruhunuza ışık tutmaktır. Gerisi size kalmıştır. Ya tamamen sıyrılırsınız, ya da arada bir dönersiniz. Aynı şarkıyı dinler gibi.
Bir hikâyedir, okyanusta iki dalga karşılaşır, biri yorgun ve isteksiz ilerlemektedir, diğeri büyük bir iştahla yol almaktadır kıyıya varmak için. Mutsuzluğun ağırlığından nerdeyse kımıldamayan arkadaşına rastlayınca sorar, hayırdır bu ne yavaşlık böyle? Diğeri der, aman acelem yok. Bak gidenlere, kıyıya çarpıp, çarpıp param parça oluyorlar. Diğeri der, iyi ya işte ait oldukları yere dönüyorlar. Biz okyanusun bir parçası değil miyiz? Hadi biraz gayret, geç kalmayalım.
Bizde hayatın bir parçası değil miyiz? Ondan nasıl koparız? Nasıl onu yaşamadan, acısını, tadını almadan mutlu oluruz.

Aşk sancısı,
Küt küt vuruyor yüreğime.
Yarem, öyle derin ki;
Biliyorum,
Hekimde bile yok, çare.
Zamanı değil diye,

Çiçekler, özgür açsın.
Kuşlar, neşe saçsın.
Kır çiçekleri, rüzgara renk açsın.
Savaş olmasın.
Dikensiz olsun sınırlar.
Silahsız olsun ordular.

Sonbaharda ölmez şair
Sarının güzelliğinde sönmez şair
Yokuş başı diye düşmez şair
Şiire dokunmazsa o zaman ölür şair

Ankara’nın en tepesi
Çankaya’dan da ötesi
Orman, doğa ve kuş sesi
Huzur dolu her köşesi
Ne güzel Or-An sitesi

Sevgili annem, kaç yıl oldu gideli. Seni ne çok özledim, ne çok aradım biliyormusun? Ama, hala yerin boş, sevgin yüreğimde, her sözün ezberimde. Çınar gibiydin, sığınırdık gölgene, kuşlar gibi cıvıldardık dallarında. Her yaz, çiçeklerini, tomurcuklarını alırdın yanına nasıl mutlu olurduk. Oysa şimdi, her birimiz bir yana savrulduk. Senin her derdimize bir çaren vardı, kalbin kocaman, hülyaların bir pınardı. Sen! Bizim annemizdin, her şeyimizdin. Işıktın, aştın,rehberdir,sabırdın, ümittin,sevgi ocağıydın.Bak! Sen gidince nasıl soldum, bir yanım hep eksik kaldı.Elimi attığım her şeyde sen varsın, Her yaptığım şeyde senin öğretilerin, bakıyorumda günden güne sana benziyor huylarım. Canım annem! Rahat uyu, rahmetle anıyorum. Dualarım senin için.Gözyaşlarım yanağımdan süzülürken ne çok üzülürdün. Ama onlar şimdi hasretten biliyormusun? Senin için. Cennet olsun mekanın. Tüm annelerin anneler günü kutlu olsun.

7.5.2010 İST

Annem aldı şapkamı,
Çiçekli mayomu,
Oyun kovamı.
Küreğimi, kazmamı.
Terliklerimde pembe,
Uyumlu elbisemle.

Lafları sektirme,
Açıp kutuyu,
Kötüyü döktürme.
Ben bilirim seni.
Kısa yolu,
Uzun yollardan büktürme.