Perihan Pehlivan Şiirleri - Şair Perihan ...

Hep dengeliydi aşka dair adımlarım
Onulmaz oldu yine de aşk yaralarım
Sağanak yağmurlarda ıslandım
Karanlık gecelerde yalnız kaldım
Sisli günlerde çaresizce yürüdüm
Çok sevdim ama ihaneti de gördüm

Yürekte heyecan,
Aklım derdest.
Alnımda boncuk ter.
Ayaklarım titrer,
Kulaklarım uğuldar,
Nutkum tutulur,

Yağdı yağmurlar
Islandı sokaklar
Boş kaldı salıncaklar
Ne parkta neşe var
Ne pürneşe çocuklar
İşte bu sonbahar

Suluova’nın düzüne
Ay vurmuş yüzüne
Şavkın değmiş özüme
Gözler benzer kara üzüme

Elma dalda al kırmızı

Ne günler geçirdik seninle
Yemek yerken tünerdik üstüne
Cümlemiz hasret evine, köyüne
Gözlerimizde uyku mahmurluğu
Tezgâh önünde kahvaltı kuyruğu
Masada bir çaydanlık buğulu

Esen ayrılığın yelidir
Şaibenin vahşet elidir
Bu kimin sinsice zulmüdür
Bir genç yerde yatar ölüdür
Bir genç öldü sonbahar günü
Ora kalacak yerimidir

Çanakkale geçilmedi,
Boyandı da kanla.
Dumlupınar verilmedi,
Alındı da canla.
Akdeniz kıyıları,
Temizlendi imanla.

Oy sen nerdesin, nerdesin
Çamura mı düştün sen
Çimenden mi geçtin sen
Merak ederim düşünmedin sen
-- çilli, çilli horozum
-- paçalı zilli horozum

Çiğdem,çiçekler açar.
Senin, güllerinde.
Kapının girişinde, hanım ellerinde.
Çocuklar; hep güllerini çalardı ya,
Duvardan atlayıp ta,
Hepsi, tarumar olmuş. Anne!

Herkesi sardı bir korku
Batı, doğu ortak şoku
Kim haksız kim haklı
Dediler bu çok farklı
Hapşuu, hapşu
Kimi dedi aşı olmalı