Perihan Pehlivan Şiirleri - Şair Perihan ...

Çulsuzluk zordur
Fakirlik yakan kordur
Yolsuzluk moda oldu tırla
Son günlerde ekran gırla
Bakıyoruz ibretle sabırla
Balinalar çok nadiren intihar eder

Eylüller sensiz ey sevgili
Bir aşk kefensiz aşık deli
Sen benden uzak habersiz
Yaprak sarı ben renksiz

Sürükleniyorum yaprak gibi

Öncelikle beni dünyaya getiren canım annemi rahmetle anıyorum.her fidan bir emektir. her çocuk hakkı ödenmeyecek bir emeğin ürünüdür. kadın: var olan milletlerin temel ögesidir.Havva ile başlayan sürecin; Ayşe, Fatma, Hatice, Meryem ve onların devamı cümle kadınlar yani bizler çoğu ismi bilinmeyen, anılmayan mimarları.

Toplumun; ana, bacı, kardeş, gelin, kızları bizler mutlu olmadıkca, eğitimli olmadıkca, refah içinde yaşamadıkca, sağlıklı düşünmedikce içinde bulunduğumuz toplum asla başarıya ulaşamaz. Kadını dışlayan toplumlar tükenmeye mahkumdur. Dünya üzerinde toplumlar söz sahibi ise orada kadınlar dimdik ayakta duruyor demektir. Bunun en güzel örneği Almanyadır. İkinci dünya savaşı sonrası çoğu erkeklerini kaybeden Almanya kadınları sayesinde bu günkü konumumuna oturmuştur.

Osmanlı altıyüzyıl hüküm sürmüşse anaların yüce bir makam olarak görülmesi hayır dualarının alınması ve hayırlı evlatlar yetiştirmesi, fedakar olması ile olmuştur. İstiklal savaşı fedakar anaların fedakar evlatları sayesinde kazanılmıştır.

Keyfide çok, derdi de
Canın sıkılır yak bir sigara,
Efkârlarını dumanla uğurla
Keyfin çok, savur sağa sola.
Dostlar sarsın çevreni,
Muhabbet koyu ola.

Tüm köprüleri yıkardım.
Bombalardım şehirleri.
Nehirleri, tersine akıtırdım.
Ve güneşin yüzünü, sana çevirirdim.
Eğer sen, buna değseydin.
Arkamda bırakırdım, tüm sorunları.

Su sevdalı toprağa
Toprak belenmiş
Dala yaprağa
Harından buharlaşır
Yükselir uzaklaşır
Bulutlara karışır

On iki tane rakamı,
Renk, renk kadranı,
Saniyeleri bile var.
Hiç durmadan koşar.
Akrep ve yelkovan.
Çalışıyor her zaman.

Seyreder dururum yıllardır
Baktığım çam ağaçlarıdır
En asi rüzgârda bile sakin
Her bir şeyine kâhin
Dalı yaprağı savrulmaz
Sanırsın hiç bir şey duymaz

Aylar içinde en hayırlı
Huzur bereket ve duyarlı
Gönüllere koyar imanı
Dilinde tat, cömert insanı

İbadeti bol makbul olan

O toprağın has be has çocuğu.
Ne hatıralar gizler, kabuğu.
Yediğini inkar etmez.
Ömrünü boşa tüketmez.

Damarları sevgi ile beslenir.