Perihan Pehlivan Şiirleri - Şair Perihan ...

Selam, İtalya.
Selam. Milano, Venedik.
Selam, Roma, L’aguila.
Bir hasret gemisi,
Yanaştı, bu limana.
Güneş, bir başka doğdu.

Önce ana karnında dokuz ay beklemeyi
Bura niye karanlık diye tekmelemeyi
Bebek olarak doğmayı
Hemşireden ilk şaplak yemeyi
Canlıyım diye anonsluk ağlamayı
Anne kokusunu ve sevgisini

Âdemden gelenler
Sevgiyi bilenler
Aş ekmek derenler
Mangal yürekli erler

Evlerin erleri

Tütüyor burnumda havası
Ne şendir bağı bahçası
Tavşan dağından soluması
Dümdüzdür bereketli ovası
Gel Merzifon’a gidelim gardaş!
İğdeler yol boyu dizilir

Gitme geri gel beri beri
Bu kadar naz yorar beni
Sevdim güzelim kırma beni
Gitme geri gel beri ey heri heri

Tarlada pancar tekleyelim

Hep dengeliydi aşka dair adımlarım
Onulmaz oldu yine de aşk yaralarım
Sağanak yağmurlarda ıslandım
Karanlık gecelerde yalnız kaldım
Sisli günlerde çaresizce yürüdüm
Çok sevdim ama ihaneti de gördüm

Yürekte heyecan,
Aklım derdest.
Alnımda boncuk ter.
Ayaklarım titrer,
Kulaklarım uğuldar,
Nutkum tutulur,

Yağdı yağmurlar
Islandı sokaklar
Boş kaldı salıncaklar
Ne parkta neşe var
Ne pürneşe çocuklar
İşte bu sonbahar

Suluova’nın düzüne
Ay vurmuş yüzüne
Şavkın değmiş özüme
Gözler benzer kara üzüme

Elma dalda al kırmızı

On iki tane rakamı,
Renk, renk kadranı,
Saniyeleri bile var.
Hiç durmadan koşar.
Akrep ve yelkovan.
Çalışıyor her zaman.