Perihan Pehlivan Şiirleri - Şair Perihan ...

Sevgi bir bağdır
Yaşamı bir çağdır
Duygulara ağdır
Cevabın oldu da hayır
Çöktü bak sistem

Palan döken dağları, sıra sıra karşımda.
Abdurrahman Gazi, bir sur gibi,
Yetmişbin askeri ile saf tutmuş yamaçlarında.
Habib Baba, kale gibi Taş mağazaların ortasında.
Şehitlerin, evliyalarınla hak yolunda,
Soğun, bile dokunmuyor insana.

Bugün 4.1.2010 ve akla hayale sığmayan bir haberi veriyor ATV. Adıyaman da bir baba ve dede birlikte MEDİNE MEMİ Adlı,onaltı yaşındaki kızı diri, diri evlerini kümesinde erkelerle konuştu diye toprağa gömmüşler. Biri babası, diğeri dedesi ve susan annesi. On beş gün önce olan olayı komşuları jandarmaya haber verdiği için ortaya çıkarmış. Aile ise herkese kızımız kaçtı diyormuş. Bu olay bize dünyanın nasıl bir çirkefe battığının göstergesidir. Bu ülkede töreye, hurafeye şemsiye tutanlar, hangi inanca sığdıklarının izahını yapsınlar. Benim dinimde yani İslamiyet’te böyle bir rezalet, vahşet yok. Zaten bu tür olaylar yok olsun diye İslamiyet gönderildi ve sevgili peygamberim Muhammed Mustafa görevlendirildi. Biz ne ona nede dinimize laik olamıyoruz. Vah TÜRKİYEM vah! Biz bu dünyanın neresindeyiz? Rahat uyu MEDİNE MEMİ. Mekânın cennet olsun!

4.2.2010.İST saat: 22.30


sayın üstadımın arzusu üzerine şiirini buraya ekledim yüreğine sağlık.9.2.2010 saat:24

Beyim çok hassasmış,
Kılı kırk yararmış,
Dirhemde hak ararmış.
Belli, belli.
Ayrık otu gibi.
Her verimli tarlayı sarmış!

Üç gün önce Diyarbakır da patlayan bomba; insanca yaşamaya indirilmiş, en büyük darbelerden biriydi. Sonuncusu da olmayacak; bizler böyle, insan gibi yaşamayı öğrenmedikçe. İdealler bir şeyler yapmak, bir şeyleri yaşatmak için filizlenir ve yeşertilir. Eğer biz, o yolda ilerlerken kan döküp, can yakıyorsak, zaten o filizler çoktan kurumuş olacak.
İşte terör denen melanet, güzel ümitlerin yok edildiği o noktada, karşımıza çıkıyor ve bitmek bilmeyen bir kâbus oluyor. Hem kendini, hem etrafını kemiren bu canavar, uzun bir süre; bir taneleri alıp, götürüyor. Babasının mezarı başında, ağlayan küçük kızın feryadı gibi. Benim babam, BİR TANE……

6.OCAK 2008-01-09 İSTANBUL

BENİM BABAM BİR TANE

Gökte yalnız kalmışlar,
Güneşin, gölgesinde solmuşlar,
Aya yoldaş olmuşlar
Semada hüsrana dalmışlar
Bende varım, ben
Yeryüzünün yalnızı,

Bayrak mı kandır,
Kanım mı bayrak?
Ta ecdat yâdı,
Şehidim adı
Gökten ay yıldız
Yerdeki şanız

Çocuktum ben,
Bir türkü derdi ninem.
“Hey on beşli, on beşli,
Tokat yolları taşlı,
On beşliler gidiyor,
Kızların gözü yaşlı”

Böyle yaşamak,
Kaderin olmamalı.
Açılan ümitlerin,
Son gül yaprağı,
Kırılan kalbin;
Vay vay çanağı.

Cefa etmek niye
Verildi, bu ömür diye
Harcar dururuz ha bire
Varınca kabre
Nasıl veririz hesap
İyi düşün görme serap