Pendik Metrosu Şiiri - Alper Tunga 3

Üsküdar'a gitmem gerek her salı! her salı!
Pendik metrosu ve hep aktarmalı
bir vatandaşımız yüzünden;
bütün maceram sarpa sardı

altmışlı yaşlarında bir amca;
beni görünce İngilizce konuşuyordu.
Türkçe cevap verince ise şaşırıyordu.

Tavşantepe ile Ayrılık Çeşmesi arası...
bu adam her gün mü oradaydı.

son denk gelişimde metro çok kalabalıktı
adamın beni görünce gözleri parladı
kafamı buluyordu?
adam mı seçiyordu?

klasik senaryo tekrarlanacak...
ama o gün metroda;
iki kişi tartışıyorlardı
belli ki birbirlerini çok seviyorlardı
muhtemelen bir sorun vardı

ve adamımız bana ulaştı;
god damn!
hiçbir şey demedim.
daha sonra;
oh! shit idiot!
From?

cart curt memleket sorgusu
çılgın herif! onun yüzünden
herkesi dikkati bize çevrildi.

amca Allah belamı versin Türk'üm dedim
olamaz! sen kesin Almansın!
ve hatta komşusu Merkel'in!

garip olan ise hep aynı tepkiyi veriyordu
ve bende;
Türk olduğumu Türkçe konuşarak
hatta birazda şiveli anlatarak
ispat etmeye çalışıyordum.

o birbiriyle yoğun tartışan iki kişi
ve etraftaki sayısız insanlar.
bütün odağını bize dikti.

yani;
bu adam beni Karagöze çevirdi.
hazırcevap biri, mimikleri, hareketleri...
bende ise utangaçlık ve yabancılık hissi.

sonunda o adamı da, etraftakileri de...
ayrı tutup demin tartışan iki kişiye
yönelerek sitem ettim;

ablacığım! sizde sirk arıyordunuz..
maymun ayağınıza geldi...

bu iki insan;
yaşanan duygu değişimleri
sonucunda muhtemelen,
iradelerini kaybetti

ve sadece birbirlerine sarılıp
gülüyorlardı...
tamam! gülün! pekala!

o kadar kızgınlıkla ne dediysem
ne yaptıysam sadece güldüler.
çileden çıktım!
herkese sitem ettim!
gülmeye devam ettiler.

ihtiyar ben ne dersem;
tribün yapıyor. oley! çekiyor...
herkese bir şey söylüyor...
ve herkes bana gülüyor.

herneyse... bir daha gitmedim o güzergahta

metrolarda hep bir soğukluk vardır
yolunuz düşerse eğer.
sormayın... o ihtiyar hala ordadır.

ama buz gibi metroların kahkaha attığı
böyle garip hikayelerde vardır