Pakize Özbaş Şiirleri - Şair Pakize Özbaş

Biliyorsun
Sen bana yağmurlardan emanettin..
Öylesine uğradın baharlarıma..
Şimdi belkide hiç birşeyden habersiz
Veda bile etmeden

🌿🌿🌿 VUSLAT 🌿🌿🌿

Toprağa ram oldu gözlerim büsbütün
Yağmurdan kestim ümidi
Kaçıncı gecede bilmem terkettim uykuyu

VUSLATA AZ KALDI

Karanlık çökse de kararma sakın,
Gökte hilal doğar vuslat çok yakın.

YAĞMUR YAĞIYOR

🌧️☔🌧️☔

Işıklar parça parça,
Bölünüyor,

.YEŞİL BURSA..🍀

(... MAVİ İLE YEŞİLİN DUASI, BİR BURSA MASALI ..)

🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀
Sırtını yaslamış ulu bir dağa,

YILLAR

Bir rüzgardı esti geçti,
Gençlik elden uçtu gitti.
Ömür bağı soldu bitti,

YORGUN AMA MUTLU

Çile tezgahından geçtim,
Aşkın badesinden içtim,
Dünyadan serimden geçtim,
Hem yorgunum, hem mutlu

YÖRÜNGEDE Kİ İZİN

Aramızda sadece tek bir milim,
aşamadık o görünmez sınırı.
İki kutup gibi yerleşmiştik evrene;
yaklaşması yasak, uzaklaşması imkansız bir yörünge buyruğu.

ZEYTİN AĞACI

Asırlık gövdenle meydan okursun zamana,
Bereketli meyvenle şifa olursun cana.
Gümüş renkli yaprağın rüzgâr ile fısıldar,
Seni gören gözlerin huzur bulur her yana.

ZİLAN GÖZLER..

Sensiz olmuyor
Sensizlik,adı konulmamış uzun bir kış gibi,
günlerce dinmeyen bir yağmur gibi,
pencereme vuran sessizliğin