Pakize Özbaş Şiirleri - Şair Pakize Özbaş

Kaf Dağı’nın ardındadır
Sırrına kimse ermemiş
Yedi vadi yurdundadır
Gözler onu hiç görmemiş

​Tüyleri binbir renktedir

.YEŞİL BURSA..🍀

(... MAVİ İLE YEŞİLİN DUASI, BİR BURSA MASALI ..)

🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀
Sırtını yaslamış ulu bir dağa,

YILLAR

Bir rüzgardı esti geçti,
Gençlik elden uçtu gitti.
Ömür bağı soldu bitti,

Analık nedir Annem?” derdim de anacığıma; “Ben ol da bil” derdi Mevlânaca..
------------------------------------------------------------------------------
Ben ol da bil! dedi iç sesim !!
“Sen” oldum annem bak!..
“Sen” oldum ve bildim neymiş bu işin yürekçesi..

Sükunet

Gümüş bir ay doğmuş, gecenin tam kalbine,
Pembe çiçekler fısıldar, yıldızların diline.

Sükûnet demlenir şimdi, bu eşsiz serinlikte.

*SUYA ŞİİR YAZMAK*

Durgun suya değdi kalem,
Dalga dalga oldu âlem.
Söz akıyor,bir nehirde,
Sır gizli her bir katmanda.

TEFEKKÜR

Bir yaprak düşerken sessizce yere,
Sorarım kalbime: Yolculuk nere?
Kâinat bir kitap, aç da bak hele,

Toprağın Şarkısı ♪♪♪

Güneşin bakır oylumları dökülüyor suya,
Altın bir nehir gibi akıyor zaman.
Bir daldan ötekine uçuyor guguk kuşu,
Sesi yankılanıyor vadide derin derin;

hayat tuvalim ve renklerim..

rengini çevirmişti
maviden griye
pusuluydu gökyüzü
tıpkı yüreğim gibi

Gözyaşlarım bitmiyor.
Ağlamak sorun değil de, gülmeyi unutmak çok koyuyor.
Rol yapmak da zor aslına bakarsan.
Mutlu gibi görünmek,her şeye boşvermiş gibi.
Umudum olduğundan değil bu söylediklerim…
Yürürken sokaklar daralıyor,bazen herşeyden vazgeçişlerim.