Yüreğime her gün doğarken acılarım
Yeniden
Büyütüyor beni aniden
Mavi biz denizde boğuluyor gibi hissediyorum
Mavi bir küfrü işitir gibi gururumdan oluyorum
Sonu yok bu kendimi öldürmek isteyişlerimin
Bir kadın öptüm
Bülbül kadar güzel duruyordu bir barda
O barı gül sayıp yüzünü ezberledim
oracıkta
Mor acılar dikiyorum kendime..
Mor acılar ilikliyorum bir madalyon gibi göğsüme..
Dudaklarım hep gülümser gibi olduğu için gülüyorum..
Yoksa hangi mor ağrılı kadın güler ki bunca kabuksuz yaranın üstüne ?
Orospu çocuğu olmak için,
Muhterem annenizin seks işçisi olmasına gerek yok.
Orospu çocukluğu huydur huy!
İçten gelir,
Sütten değil!
Ve sen hiç yara izi olmayan adam
Öyle sevdirmedin ki kendini
Kusursuz vucudun deli ediyor beni,
Birbirimize hiç benzemeyişimizi bir türlü sevmedim
Şiirimin canına okuduğun bir gecedeyiz,
Yine kelamlarıma sus mührü vuruyor,
Öpmekten başka bir mecaza meyletmeyen dudakların....
Söylesene hangi cehennemin ardında kaldı,
Şu sırça ve olmaz olası yalandan duaların...
Ha yani,
Dişlerimi sıkıyorum...
Kelimelerimi ısırıyorum dudaklarından...
Sana edecek o kadar küfrüm var ki..
İnan taşıyor,
Zulası mavi ağzımdan...
Oysa bir merhaba dese,
Kalbim yerini yadırgıyordu..
Kalbim yerinden çıkıp,
Avuçlarında intihar etmek için deli oluyordu...
Acaba kalbimi düşündüğü için mi merhaba demiyordu ?
Kahve kokuyordu elleri,
Kahvenin her rengini kıskandıran bir çift göz ile,
Dokunuyordu içimde ki viran ve mavi şehirlere...
Kahvem oluyordu en acısında,
Hatırına kırk yıl köle, kurban
Ben senin için Mavi bir Mevsime Şehirler inşia etmisim
Yüz miilyonlarca küfrün / şiirin lafı mı olur?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!