Sevgilim...
Tak o seni hep mutlu gösteren maskeyi...
Böyle hüznü başkent edinmiş gözlerinden tanıyamadım seni..
Kimse senin dudaklarından şarap bel çukurundan rakı içmemiş...
Ben ne zaman birine içimi döksem,
Yalnız topluyorum..
Çalıyordun benden,
Düpedüz çalıyordun her şeyi...
Kalbimi çaldın ilk,
Her şey böyle başladı...
Sonra aklım gitti benden,
Şimdi de kendimden şüphe ediyorum,
Şehrin ışıkları
Gökyüzünün yıldızlarını çaldığından beri
Sevgililer yıldızlara bakıp birbirini dileyemedi.
O yüzden aşklar günübirlik hale geldi..
Gururunuzu inciten adamlardan itina ile vazgeçiniz!
Zira harap olur yüreğiniz...
Ben çekirdek şarabını dost ile içmezsem yaram kabuk bağlamaz...
Dosta dökmezsem içimi güvelenir gönül.
Gözlerinin rengini umursamayan insanlar için güzel bakma!
Yara alırsın.
Bana koşamayacağımı söylediler...
Bana ayağa bir daha hiç kalkamayacağımı!
Bana sen yapamazsın dediler.
Kim bu konuşan deliler?
Akılarında ki kurtlanmış düşünceleri,
Ne zaman oraya ektiler?




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!