'En ince yerimden kırıldım, bu kaçıncı yaram bilmiyorum..
Saat epey geç, kendimi hep seninle uyumak isterken buluyorum..
En kopmaz denen yerden de koptuğum, koparıldığım çok oldu..
Ama ben hep kırılır gibi kopuyordum bu yüzden bileklerimdeki izlere aldırmayın,
Saat epey geç hadi sevdiğiniz ile ayrı yatakların aynı uykularına dalın...
Şiir Sizi korusun
Siz bilmezsiniz ama
En çok kadın sever kadını
En çok kadın güzelleştirir..
Siz bilemezsiniz nasıl uyunur bir kadının göğsünde
Gökkuşağına yatar gibi hemde..
Acısız -ağrısız bir gece nasıldır hiç bir fikriniz yok!
Avucum da beyaz gül yaprakları
Ayagımın altında gururum
Nefesimde ayrılığın nefesi
Öpüşüyor yokluğun ile ruhum
Gün'aydınlar başıma yıkılsın ki
Yalan tüm bu olanlar
Şimdi şehir bitkin
Mevsimler yorgun
Her şey tek kişilik
Bir bilsen ne zor yokluğun
Burada bu Mavi Mevsimli Şehirde,
Şiirimi dinleyecek kimse yoktur...
Ne kadar kalabalık görünse de,
Bu koskoca şehir bomboştur...
İnsanların hangi dilde konuştuğunu bilmiyorum
Onları anlayamıyorum
Kurtar beni dünya
Burası cehennemin bağrı
Ben sadece yanarak hiç bir yere varamıyorum
Burada yandığımda değersiz bir taş olarak kalacağım
Kaldır gözlerini belden yukarı!
Çirkin hayaller kurma üzerimde!
Eteğime ilişen irislerine lanet ediyorum ha bire.
Üzerine şiirler okunması gereken bir kadınım ben,
Tüm kadınlar gibi yani!
Uyku güzeldir..
Belkilerle doludur..
Mesela elimi tutar, kalbimden öper falan
Belki
Gülüşüme dokunur parmak uçları,
Bazen
beni tamamen anlayan
hiç bir şarkı veya şiir -kitap olmadığını düşünüyorum. .
Bu kadar anlaşılmazken acaba ben hangi dili konuşuyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!