Gecenin gözü kör olsun
Varsa yoksa acı
Ayrılık kalp kırıklığı
Üzerime basıp geçerken dikkat et yine de
Bir yerini kesip acıtmasın
Düşlerimin param parçalığı
Kahve verin bana!
En acısından,
Eskiden şekerli içtiğim her şeyin tadı kaçtı,
bari kokusu kalsın.
Kahve verin bana!
Ben bu aralar biraz koyu deliriyorum da.
Ayrılık kokulu bir şehre yolculuk ediyordum,
Cam kenarın da değildi üstelik yerim,
Can kenarından bir bilet ile,
Kokunu çantamda taşıyarak üstelik,
Senden bir parçayı canıma iliştirerek,
Gidiyordum...
Ya ölmüş isek bir fincan kahve içerken...
Ve kimse görmemiş ise öldügümüzü,
Yaşarken yine kimsenin fark etmediği gibi kör düğümümüzü...
Bin kızı milyonlarca kez kirleten bir hayvan konuşuyor yine TV de
Hayvana kıravat takmışlar,
Pişmanmış birde binlerce kez yaptığı şeyle...
Dilini koparmak istiyorum onun yalandan adammış gibi verdiği ifadeleri dinleyince.
Bir hayvan dile gelmiş konuşuyor bu akşam da yine
Kravat takmış hayvanlar hapse konulmuyor nedense?
Şimdi diyeceksin ki
Bu kör karanllıkta bu kan uykusunda nerden esti bu şiir
Düşün be düşün seni ne kadar seviyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!