Tanrı biz kadınları zaten yaralı yarattı.
Her ay düzenli olarak kanayan,
Tanrı'dan lanetli bir varlığı,
Bir de siz kanatıyorsunuz, Yazık! ! !
Tarı yazdıysa seni bana şunu bil ki sevgilim
Vazgeçmek olmaz hem vazgeçsem Tanrı beni nasıl yargılamaz
Yo ben cenneti diliyorum
Ve cennet iki dudağının arasından
Seni seviyorum sözcüğü ile ruhumu ele geçiriyor
Ve bir güneş'in ışık ışık kanını akıtıyorum
Şimdi, ayrılığın hükümdarlık zamanı..
Bu çok zor bir yolculuk olmalı sevgilim..
Yanında yeterince ihanet var mı?
Çünkü susmak yeğdir!
Içini küflü bir yüreğe dökmekten..
Ve yeğdir her sus'ulan gerçek,
Bir vakitsiz ölmekten..
şairlik hamurum falan yok
üstelik sevmeyi de beceremem
yok niyetim iyi de değil
gel desem ummadıgın kadar severim
gelmesen... delilik mi benimkisi..
bilmiyorum..
Durdum
Ve Dedim Ki
Senin sürtük duygularına lügatımı kapadım,
Hadi eyvallah...
Intiharıda şiirden saysınlar...
Sol yanı hep kırıktır onun.
Özlem Ayşe Çiçek
Bir yaz gecesi sesi duydum uzaktan
Ama duyuramadım sesimi
Çok üzgündü rüzgarlar getirdi ugultusunu gözyaşının
Dua ettim ama tüm dualarım intiharlardaydı
Ne ben benım ne sen sensın
Olmak ıstedıgımız yer burası degıl
bir erkeğin unutulmazı olmak istiyorsan,
onun kalbine derin bir yara aç
çünkü çok seversen
ilk unuttuğu sen olacaksın!




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!