Senin yüzünde ne var?
Benden önce kim şiir yazdı ki şık duruyor öyle.?
Kıskanmamak elde değil...
Ölü gecelerden cenin aşklar doğurdum sana...
Sen sessizliğini giyip yine oturdun karşıma...
Ayıp ama...
Ben kestiğim ümitlerden,
Köprüler yaptım sesin o sessizlik krallığına...
Şimdi bir cennet ki göğsümde ağrıyan sorma...
Ah yere batsın tüm sentetik sevdalar,
Ne giz olmak ister bu kadın ne aşikar.
Vur beni yerden yere,
Sev beni deli gibi ne çıkar?
Öldür beni sonra...
Bizde çocuk olduk,
Peynir ekmek yedikten sonra,
Renkli eteklerimiz ile etrafımızda dönüp,
Hiç bizim olmayacak,
Hayaller kurduk...
Bu kadar ben'cil olma
İki duble biz'cil ol da şiirlerinden öpeyim dudaklarını
Yoksa hepsi palavra
Yosun gözlü kadınlar Esmer elleri ile onları kendilerine bağlayan adamlar biriktirdim er çiçekli bahçelerinde...
Bir gece oldu bir gündüz, hüzünlü yüzlerinde...
Papatya gibi çiçekleri sevdiler hep, güzel sevdiler birde...
Yosun gözlü kadınlar Esmer adamlar biriktirdiler içlerinde...
Küfür denen meret,
Sadece pembe rujlu bir kadının,
Dudakları arasında şık durur...
Alfabede durduğu gibi durur hem de..
Sek durur...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!