Ve bir iklim daha ilikliyorsun değil mi çehreme..
Şiir diyorsun kafiye diyorsun adına hemde..
Kandırıyorsun beni herkes kadar,
Yıkıyorsun içimi kelimelerin azizliğiyle
Söylesene neyin nesi bu kahvemin rengindeki mavi gölge..
Bak Mavi Mevsimim..
Bak balım
Bak Mavi çiçeğim, çöreğim falan filan..
Ben senin için Mavi bir Mevsime Şehirler kuruyorum
Milyonlarca küfrün, şiirin lafımı olur
Yalnızım bugün,
Düşen yaprakları tek tek tutacak kadar,
Sonbaharı içime gömüp,
Kaçacak kadar yalnız...
Duyuyor musun kuşların seslerini?
Onlar bile ikili,
Sevgili Mavi
Bunları yazıyorum,
Çünkü;
Seninle tanıştığım o andan beri,
Seni içimden çıkartmak için uğraşıyorum...
Bir pazar gecesi bugün,
Hatta belki bir sabaha karşısı,
Tüm vakitlerin.
Yani sanki kainatta ki tüm zamanlar,
Bekaretini henüz kaybetmiş yelkovanlardan,
Şimdi yıkık bir düş viranıdır gönlüm,
Şimdi o gülüşünden akan cennet yok mu?
Yangındır fikri alemlerimde...
Ben diyemedim o edepli sevmelerimi...
Ben avuçlarımda saklayıp durdum,
Saygılı sevişmelerimi...
Şarabı ucuz seven,
Kadınıda ucuz sever!
Sonra iflah olmaz yarası,
Kahpe bir aşkın, köprü altında.
Sakla beni.
Kendimden kaçmak istiyorum. Bu duygu ile başa çıkamıyorum. Sakla beni. Sahi ya kaburga kemiklerin nerde? ? Kendi içine göm beni. Senin teninde ölmek istiyorum. Senin teninin cehennemi olmaz! Seni deli gibi ya da fark etmez aklı başında seviyorum.
Sakla beni.
Senden kaçmak isterken en çok sana yakalanıyorum. Köprücük kemiklerin ne güzel senin, orada uyumak istiyorum.
Sakla beni ne olur...
Kendim bir garip ona dayanamıyorum. Hiç bir karşılık beklemeden seveceği söylüyor seni, inana biliyor musun? Başka bir kadın ellerini ısıtsa bile mutlu olacakmış, ne kadar mutlu olunursa o kadar işte... Sen başka bir kadının göğsünde uyurken mutluluktan ölecek filan... Saçmalıyor ama galiba yapacak. Tanırım kendimi o bir garip sever. Kendi yalnızlığımdan kendim öperim. Senin dudaklarını yorar mıyım hiç söyle?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!