Özlem Ayşe Çiçek Şiirleri - Şair Özlem A ...

Ve bir iklim daha ilikliyorsun değil mi çehreme..
Şiir diyorsun kafiye diyorsun adına hemde..
Kandırıyorsun beni herkes kadar,
Yıkıyorsun içimi kelimelerin azizliğiyle
Söylesene neyin nesi bu kahvemin rengindeki mavi gölge..

Hadi mutlu numarası yapalım...

Nasıl olsa çıkmıyor yüzümüzde ki maskeler.

Kendi imgelerini yaratamayan,

Ordan burdan tümceler çalıp kendine yamayan
Ve eğretiliği ile övünen müsvette yazarlara lanet olsun! ! ! !

Ölüyor gibiyim, kırılarak...

Konuştuğum dili anlayan yok zaten..

Sussam iyi olacak.

şimdi...
Dudagındaki o kızıl ateş yok mu?
Nedendir daha koyu görünüyor..
Vücudundaki her renk soluklaşırken neden o koyulaşıyor..
Niçinler sanki birer birer dudaklarının kadehte bıraktıgı ruj izini öpüyor...
Kimsin Sen!

Sevgili Mavi
Bunları yazıyorum,
Çünkü;
Seninle tanıştığım o andan beri,
Seni içimden çıkartmak için uğraşıyorum...

Ve bir gün,
Biri çıkıp dedi ki;
Kadın vücudundan utanmalıdır,
Sonra örtündük her şeyimizi,
Duygularımıza kadar...
Şimdi her şey,

Bak Mavi Mevsimim..
Bak balım
Bak Mavi çiçeğim, çöreğim falan filan..
Ben senin için Mavi bir Mevsime Şehirler kuruyorum
Milyonlarca küfrün, şiirin lafımı olur

Yalnızım bugün,
Düşen yaprakları tek tek tutacak kadar,
Sonbaharı içime gömüp,
Kaçacak kadar yalnız...
Duyuyor musun kuşların seslerini?
Onlar bile ikili,

Sevgilim
Bir kadeh şarap kaç kadın eder
Söyle bana..
Beni aldattığın kadınları,
Sarhoşluğumda biriktirecegim