Sevgilim
Bir kadeh şarap kaç kadın eder
Söyle bana..
Beni aldattığın kadınları,
Sarhoşluğumda biriktirecegim
" Kimsin? " dedi bana.
* "Hiç kimseyim" dedim.
Sonra sustu, denize baktı, bana baktı, gözlerimin kehribarından haberdardı...
- " Hiç kimse ha! " dedi. " Hiç kimseleri severim."
Soğuk bedenlerin arasından,
Çırılçıplak denizimle sana geliyorum...
Açılmasın yaraların diye,
Tenine rengarenk şiirler ilikliyorum....
Sinestezik miyim neyim,
Seninle gri kentlerin, sokak lambaları altında,
Şimdiye kadar duyduğum en kırıcı söz
'Sen hiç sevilmemişsin " olmuştu..
Haklıydı ben hiç sevilmemiştim...
Sonra kalbimi en ince yerinden kıran bu adama aşık oldum...
Ve öldüm, şimdi kime yaşayacağımı bilmiyorum..
Katiline aşık olmak gibi bir şeydi bu..
Uzak çok uzak bir yoldan usulca gelen bir maviydin sen.
İlk kez görüyordum senin gibi bir maviyi.
Etrafındaki her renk hemen siyaha meylediyordu.
Teninde mavinin her tonu mevcuttu ve biliyorum mavi varken tüm renkler intihar ediyordu.
Ben yazıyordum her tonunu her ışıktan hem de gölgeye doğru sen üşüyen tüm renklere bir anda masmavi bir örtü oluveriyordun.
Nasıl yapıyordun bilmiyorum ama ben seninle gök oluyordum, gece, gündüz, günaha bulanıyordum..
Senin yurdun, evin benim, neden başka bir memlekette uyuyorsun?
Baktığın gözler seni ancak misafir eder...
Neden evini terk ediyorsun..
Bal rengi boyası var gözlerimin, mavi panjurlar sürebilirim göz kapaklarıma..
Dudaklarımı istedigin kadın ile boyayabilirim..
Başka hanımların gözlerinde arama kendini..
Aslına bakarsan,
Senden hiçte uzağa kaçmıyorum ben...
Ama sen yine de...
Saç diplerine iliklediğim dudaklarıma sor istersen..
Zaten...
Sorun Senin Yalnızlığın Değil...
Kahve şiirleri yazıp duruyorum,
Kırk yıllık hatırlar biriktirmekten yoruldum.
Kahve şiirleri okuyarak
Benii saçlarımdan öpen bir adam sevmek istiyorum...
Bizde çocuk olduk,
Peynir ekmek yedikten sonra,
Renkli eteklerimiz ile etrafımızda dönüp,
Hiç bizim olmayacak,
Hayaller kurduk...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!