Ne sevdam rüzgârında,
İki kuruşluk kalsın isterim ayrılırken,
Ne de beni en kuytu karanlığın kadar,
Kötü anımsa...
Hırsız olmayın!
Çalmayın kimsenin kalbini...
Kazanılmış ekmeğin tadı bile,
Çalınmışınkinden iyi değil mi?
O halde çalmayın kimsenin kalbini,
Gök üstüme yıkıldı
Yemin ederim şahit olsun tüm küfr-ü kelamlar..
Gökten mavi mavi camlar yağdı göğsüme...
Tam şurama, acıdı hem öyle bir acıdı ki,
Bu kıyamet yangını edep arsızı bir acı..
Anlatamıyorum gel birlikte çekelim demeye de yüzüm yok..
Kirpiklerime astığın,
Yağmur bulutunu unuttun giderken,
Benim hep parçalı bulutlu,
Yağmurlu Günlerde kalmam bu yüzden,
Şimdi Söyle bana
Gecenin gözü kör olsun
Varsa yoksa acı
Ayrılık kalp kırıklığı
Üzerime basıp geçerken dikkat et yine de
Bir yerini kesip acıtmasın
Düşlerimin param parçalığı
Kahve verin bana!
En acısından,
Eskiden şekerli içtiğim her şeyin tadı kaçtı,
bari kokusu kalsın.
Kahve verin bana!
Ben bu aralar biraz koyu deliriyorum da.
Ayrılık kokulu bir şehre yolculuk ediyordum,
Cam kenarın da değildi üstelik yerim,
Can kenarından bir bilet ile,
Kokunu çantamda taşıyarak üstelik,
Senden bir parçayı canıma iliştirerek,
Gidiyordum...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!