Ve sen hiç yara izi olmayan adam
Öyle sevdirmedin ki kendini
Kusursuz vucudun deli ediyor beni,
Birbirimize hiç benzemeyişimizi bir türlü sevmedim
Şiirimin canına okuduğun bir gecedeyiz,
Yine kelamlarıma sus mührü vuruyor,
Öpmekten başka bir mecaza meyletmeyen dudakların....
Söylesene hangi cehennemin ardında kaldı,
Şu sırça ve olmaz olası yalandan duaların...
Ha yani,
Şiir Düellosu Başlamıştır..
Ve en 'Mavi' yerimden vurdu beni nihayet,
Mavi bir 'Aşk' bu kadar 'Siyah' ölebilir miydi?
Hayret!
Onu üzgün görünce ciğerim soluyordu..
Onu sıkkın görünce yüreğim çürüyor.
Göz kapaklarından öpmediğim her geceye lanet ediyordum..
Onu işte öyle güzel seviyordum...
Içimden kürtaj etmek istemiyordum onu,
Herkes öldür derken ben yaşatıyordum..
Oysa bir merhaba dese,
Kalbim yerini yadırgıyordu..
Kalbim yerinden çıkıp,
Avuçlarında intihar etmek için deli oluyordu...
Acaba kalbimi düşündüğü için mi merhaba demiyordu ?
Yüreğime her gün doğarken acılarım
Yeniden
Büyütüyor beni aniden
Mavi biz denizde boğuluyor gibi hissediyorum
Mavi bir küfrü işitir gibi gururumdan oluyorum
Sonu yok bu kendimi öldürmek isteyişlerimin
Dişlerimi sıkıyorum...
Kelimelerimi ısırıyorum dudaklarından...
Sana edecek o kadar küfrüm var ki..
İnan taşıyor,
Zulası mavi ağzımdan...
Kahve kokuyordu elleri,
Kahvenin her rengini kıskandıran bir çift göz ile,
Dokunuyordu içimde ki viran ve mavi şehirlere...
Kahvem oluyordu en acısında,
Hatırına kırk yıl köle, kurban
Ben senin için Mavi bir Mevsime Şehirler inşia etmisim
Yüz miilyonlarca küfrün / şiirin lafı mı olur?
Neden güzelsin mavi ?
Neden sökülüyor yüreğim sana bakarken ?
Hiç mi sevmedin beni ?
Sence siyah mıyım sahiden?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!