Onlar Sadece Çocuktu!
Kötülükten, Çirkinlikten Habersiz...
O kirli Ellerinizi
Çocuklarımızdan ÇEKİNİZ!
Çok edildim ben, çok üzüldüm..
Şimdi şarap olduğuma bakmayın,
Ben ayaklar altında ezilen, bir üzümdüm..
Ojelerimi hiç sürmedim
Gerektiği gibi süremem
Gözlerim kapalı herkesi göremem
Kirpiklerimin ucunda
Biriktirdiğim aşkları
Senin dudaklarına
Ben sanki kelimelerin boğazını kesen bir şizofrendim,
O ise kızıl şarap,
Akarken her damlası mürekkep ile kağıttan,
Yok bu mısra da eksik bir şeyler var,
Bu kağıt fazla yavan...
Tarifsiz bir şiir bu,
Biraz kendimden demleyeceğim kendime. ..
Biraz ben çekiyor canım yanında hiç kimse ile...
Özlem Ayşe Çiçek
E zor oluyor tabii,
Mavi gibi bir renge aşık olmak zor oluyor...
Ama kim sevmez ki kendini...
Senin gibi masalını görmedim ben..
Her şeyi gördüm yinede öğrenemedim kalp nasıl kırılır..
Ustalığımız farklı öyle ya..
Sen kalp kırmaka ben tamir etmekte usta..
Kahretsin hâlâ öğrenemedim,
Kendi kalbimi nasıl tamir edebilirim?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!