Bir akşamüstü yeniden düşsem o sokaklarına,
Martılar eşlik etse Boğaz'ın dalgalarına.
Kız Kulesi uzaktan göz kırpsa geceme,
İstanbul'u özledim, eski hatıralarıma.
Bir vapur sesi karışsa akşamın hüznüne,
Çay kokusu yayılsa yağmurun sessizliğine.
Kalabalığın içinde yalnız kalmak bile güzel,
İstanbul başka dokunur insanın yüreğine.
Tarihin taşlarında nice hikâyeler uyur,
Her köşe başında başka bir hatıra doğurur.
Bir şehir düşün; yüzyılları omzunda taşırken,
Hâlâ genç bir âşık gibi geceleri durur.
Ben seni yalnız sokakların için sevmedim,
Sende geçmişimi, yarınlarımı seyrettim.
Her gidişimde bir parçam kaldı kıyılarında,
Her dönüşümde kendimi yeniden buldum, özledim.
Şimdi uzaklarda olsam da aklımdasın yine,
Bir hasret bıraktın içimin en derinine.
Dünyada nice şehir gezilir, nice yollar aşılır,
Ama bazı şehirler değil… insanın içine yazılır.
Kayıt Tarihi : 29.08.2026 23:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!