Özledim Şiiri - Cem Eyüboğlu

**Özlem**

Özlem…
Adını koyunca bile ağır gelen bir duygu,
İçimde büyüyen,
Ama sana ulaşamayan bir yol gibi.

Seni düşünmekle başlıyor her şey,
Sonra bir boşluk çöküyor içime,
Ne kadar kalabalık olsam da
Hep eksik bir yanım var.

Özlem bu işte,
Birini yanında hissedip
Aslında hiç dokunamamak,
Gözlerini hatırlayıp
Bakışına ulaşamamak.

Geceler daha zor,
Sessizlik seni büyütüyor içimde,
Bir an geliyor
Sanki yanımdasın…
Sonra bir anda yok oluyorsun.

Özlem…
Bir alışkanlık gibi değil,
Bir eksiklik gibi,
Yerine hiçbir şey koyulamayan.

Bir sokaktan geçiyorum,
Bir şarkı duyuyorum,
Ve her şey
Bir şekilde sana bağlanıyor.

Özlem bu işte,
Unuttum sandığın anda
Daha derinden hatırlamak,
Geçti dediğin yerde
Yeniden başlamak.

Ve ben…
Bu duygunun içinde
Sana ulaşamadan yaşıyorum.

Çünkü bazı insanlar
Yanında olmasa bile
İçinden hiç gitmezmiş…
Ve sen,
Tam da öylesin.