Özgür Köktürk Şiirleri - Şair Özgür Köktürk

Sustuğunda silahlar gelecek barışın sesi
Umudu tükenmez bir sevda gibi
Ağlayan anaların yaşı silindiğinde...

Bak
Dinle

Unutma demiştin en güzel günlerini
Seninle olan bir anı silemedim
Yalnız seni sevdim dilbeste gibi
Senden başkası ne mümkün! sevemedim

Yıllar yorgun düştü, yollar biçare

Günüm gecelerin arasında
Sıyrılıyorum kendimden
Ben benliğimle savaşta
İrkiliyorum nefretten

Sevgilere susadım her sözde

Sesin düşer gecemin karanlığına
Buğusunda ıslanan akşamın...

Yankısız bir çığlıktı sesim boş duvarlarda
Tutarken yaşamın elinden
Bildim canda can olmayı

Puslu bir hüzündür yalnızlık
Şehir sislere gömülmüşken
Kendi sisinde boğulan...

Hep yanlış zamanların yangınıdır
İçimi ürperterek koşan çocuk

Karıştırıyorum anıların sayfalarını
Her bir yaprağında sen varsın
Bakıyorum mâziye, hâtırâlara
Her bir gülüşümde sen varsın

Dolaşıyorum virâne sokakları

Bir serçe cıvıltısında sesin
İçime umut salan
Çaresizliğime inat olan

Her adım başı adınla yürünen yollar
Her gece yarısı gelen aksin

Seni hangi kâğıda yazmalı
Hangi kalemle adını
Yüreğinin nakışlarını hangi deftere işlemeli
Yorgun bakışlarını...

Sellere kaptırsam sevdamı

Akşamdan geldi rüzgâr
Serinliğini getirdi
Yollar ırmak oldu
Beni sana götürdü

Irmak rüzgârla birleşti

Senin için bir şiir yazdım
Her dizeyi sensiz yaktım
Ne seni isterim ne de gölgeni
Sensiz yazdım ve sensin nedeni

Olmamış bir sevda