Özgür Köktürk Şiirleri - Şair Özgür Köktürk

Kırgın dizelere gebe kalem
Ses telleri ağlamaya âmâde
Bir hıçkırık düğüm düğüm
Açsam ağzımı gözyaşlarım boşanacak
Kırılacak ezik rüzgârla yarın...

Yalınayak bir şarkıyım
Yitik bir İstanbul akşamı
Gece karanlığında gökkuşağı
Güneş altında gölgesizim
Özlemindeyim...

Zaman
Alacamavi şafak
Bu sevda solmayacak
Yaşayacak dünlerde, yarınlarda
Düşlerim yine seninle olacak
Solacaksa da seninle solacak

İsyan gelir yüreğimden süzülen
Çaresizliğe,
İhanetine, kahpe yaşamın
Susayan bakışlarım yarım kalır gözlerinde

Dilenen çocukları sevişini düşlerim

Kırık...
Ezik...
Suskun...

Dudaklarımda son çığlığı yarım şiirimin
Ellerim çatlamak üzere isyandan

Çığlıklarım geri döndü gecede
Yankılanırken kulaklarımda uğultular
Kaybettim sesini
İsyanlara bıraktım yüreğimin yakarışlarını
Çaresizliğine girdapların...

Ne yüzle gelirsin kapım çalmaya
Merhaba demeye söz mü bıraktın
Gönlümde erimiş sızım almaya
Bir fincan kahvelik iz mi bıraktın

Sözlerin altına döndüğü yerde

Hiç solmayacak bir çiçek toprağımın yüzünde
Adının her harfini özenle topluyor yürekten
Kimi zaman bir uğultu oluyor belleğimde
Aydınlık gülüşüyle ışıtıyor karanlığı
Nedensiz hüzünleri siliyor umutla...

Martıların çığlıkları
Ve çiseleyen yağmur damlaları
Bir yanımda gelip geçen güzel insanlar
Bir yanımda can yoldaşım, dert ortağım

Serin rüzgâr daha da essin

Düş aklım düş içre can eyler misin
Kalbur üstü sevda kan eyler misin
Yalanlara kandım zan eyler misin
Kim hancı kim yolcu bilmeye geldim

İyi gün dostu kim vurduya gitti