Özgür Köktürk Şiirleri - Şair Özgür Köktürk

Bizi bizden aldılar
Bizsizliğe saldılar
Bizlik sizlik kalmadı
Hiçlikte kayboldular

Sardı yarın umudu

Hiçliğin telaşındayım şimdi
Bu uzamış sakallar
Bu kararmış tırnaklar
Bu sararmış dişler
Bu yontulmuş düşler benim mi
Yoksa yok olmuş bir hiçin mi? ! .

Kırılıyorum ağaran şafaklara
Bir yanım alev
Bir yanım duman
Doğan güne sesleniyorum
Elimi uzatıyorum güneşin saçlarına
Yanamıyorum

Gelir geçer hüzünlere saldım yüreğimi
Yürek suskunluğun esaretinde
Seni düşünüyorum, seni yaşıyorum
Yaşadıkça bu zinciri kırıyorum...

Ay geceyi ışıtmıyor
Parlak yıldızlarım yok ki
Bulutlar kapkara oldu
Isıtan güneşim yok ki

Bülbül oldum avazlandım

Suyla ateş ortasındayım
Güldüğünde ferahlıyor,
Kızdığında yanıyorum

Geldiğinde ise
Alevinin harıyla esen rüzgâr olacağım

Yalancıymış gözlerin
Sözlerin yalan
Yalanmış ellerin
Ellerimdeyken ettiğin yeminlerin

O yağmur hiç yağmadı

Aksin vurur hep gözlerime
Yüreğimin rengi umuda çaldığında
Eskimiş bir bahar şarkısı kalır dudaklarımda
Sıcaklığını verir fısıldayışlarının
Bahar şarkısı bahar yeline kavuşur...

Aklımdan neler geçer
Bir sen geçer mavi gözleriyle
Hüznüme eşlik eden yabancı bir rüzgâr
Bir gecenin saat iki buçuğu
Yaşanmış yıllara duyulan özlem
Ve daha neler neler

Bilinmeze akan yıldızların seyrinde
Tutarsız umutlar
Yakan geceyi geceden esen rüzgar
Güne düşen çığlık gölgede
Ne gün düşer geceye
Ne gecenin aklı günde