Özgür Köktürk Şiirleri - Şair Özgür Köktürk

Bir günüm bir sessizlik
Bir günüm acı çığlık
Bir günüm kimsesizdir
Bir günüm kalabalık

Bir gün bir günü tutmaz

Akşam hüzünle gelir yüreğime
Yağmur yağmur sallanır yapraklar
Penceremde buğulu bir bakış
İçim umut, sesim kırık, dilimde şarkılar

Haykırmasın varsın suskun dağlar
Boşa ağlamasın küskün yağmurlar
Ne teselli verir kurumuş yaşlar
Bitmiş bir sevdanın ne faydası var

Yanarmış, bırakın yansın geceler

Dağlardaki gökkuşağının
Ömrüme her uzanışında
Yüreğimin atışları seni sayıkladığında
Gecenin esrarengiz karanlığı
Yıldızları çağırdığında
Ay ışığıyla

Bereketli şafakların kızıllığında
Sarı günlere özlem duyar geceler
Her aşkın gizi sıra sıra
Dizilmiş, çırpınarak bekler

Dertleri korlar içinde yanar gibi

Kin türüküsü dudaklarımda
Dizelerimden kan damlar
Açık bir mezar gibi sırıtır sevdam
Ayaklarım kendiliğinden götürür
Kendine akan sulara inat...

Kopuyorsa gülüşlerin rüzgârın alevinden
Tutuyorsa saçların özlemlerin elinden
Düşüyorsa güneşin gecelerin selinden
Haykır umudunu solan çığlıklara

Gizlenme kuytusunda açık denizlerin

Ağlama güzel kardeş akmasın yaşların
Her gece güneşe gebe, incitme dalların
Kırık düşlerimiz, soluk bakışlarımız akıyor
Sus pus olup karanlıkta kayboluyor

Savrulan bahar, soğuk duvarlara yansıyor

Sensizlik, sessizliktir zamanla çoğalan
Yokluğuna alışamamasıdır rüzgârın
Adın anıldığında duyulan sızıdır yüreğin ortasında
Gülüşüne yaslanmasıdır akşam kasvetinin
Yağmurun, çoğalarak akmasıdır parmaklardan
Küskün bir serçedir

Beklerim dostun sesini
Gecenin kucağına gömüldüğümde
Bir nefes, bir ışık, bir meltemini
Suskunluk çağladığında içimde

Sarılırım umutsuz titreyişlere