Özcan Kurt Şiirleri - Şair Özcan Kurt

Sağ, solu, cahil okumuşu olmaz,
Dindar, dinsiz, hem de gavuru olmaz,
İnat eder, Nuh der Peygamber demez,
Donup da kabında  kalmıştır yobaz.

Ayran içeni ve sarhoşu olmaz,

Harf hecede, hece dize de,
Şarkı olur perdede, telde,
Söylemedikten kerri, dostlar,
Türkünün bir gıymatı yoktur.

Para toprak saray zenginde,

Aykırıyım az, hep ardından gelmem,
Mevsime aldanıp, yolumdan dönmem,
Geri kalsam bile yolumdan sapmam,
Yolun gayri ise deme yoldaşım.

Dünya ayrı, hadi düşüp gidemem,

Gurbanı olduklarım bu sefer gelin, yanılmayalım,
Gonuşkan olana değil çalışkana atalım,
Herkese aynı mesafede mi biz ona bakalım,
İnancından bize ne can, neden soralım?

Zengini garibanı aynı kefedemi can biz onu tartalım,

Hep acı ilaçlar düştü derdime,
İnan acır oldum, bakıp kendime,
Şükrediyor canlar bakıp halime,
Hüzün acı yaza yaza yoruldum.

Karalar biçilmiş uymuş eğnime,

Bıktım usandım ve vazcaydım:
Bahara çıkmayan zemherilerden,
Daraldım, sıkılır oldum yaşamaktan,
Boşa çıkan ümitlerden, beklentilerden..

Kapat kıyadalıkları, uzat aralıkları,

Ben ateşler içre yanan bir közüm,
Hem arza hem arşa çevrili yüzüm,
Nemrut, İbrahim'e uzanır izim,
Ateş benimdir, ben ateşlerdenim.

Ben sular içinde donan bir buzum,

İçten içten kanar geçmez yarası,
Toprak tabip olur, ancak şifası,
Dokundukca kanar tam da şurası,
Geçmez açılır da yürek ağrısı...

Ummazsın acının sebebi olur,

Anlaşabiliriz olsak da ayrı dinden ve dilden,
Savaşlar bitmeli, insan gülmeli şimdi hemen,
Sözle şiirle değil, haykırıyoruz yürekten özden,
"YURTTA BARIŞ DÜNYADA BARIŞ "

Cehennem sönmeyecek, birbirimizi gözetip sevmeden,

Cibilliyetten gelir sevgi, hoşgörü vb.haslet
Kıyadalı gönüller, vefa yok bilinmez kıymet,
Daha sığlarda yitirirsin derinlere ne hacet,
Selamlar yüzeysel, bakışlar yalan sohbet yüzeysel..

Cümle kazanç peşinde ruhsuz bir alay süret