Özcan Kurt Şiirleri - Şair Özcan Kurt

VAZGEÇMELERE.,
ALIŞT(ırıldı)IK'AN(dırıl)DIK..
T E Ş E K K Ü R L E R..
İHYİYACIMIZ OLDUĞUNDA
Uzaklaşmakta UZman olanlar,
BİZE:

ALLAH AŞKINA

Muhteremin artık fişi çekilmiş,
Şarzı kesik hemi pili tükenmiş,
Elektrik alıp ve hissedememiş,
Nötr kal, uzakta ol Allah aşkına..

Hoşgör cüretimi, bilmem cahilem,
Ya Rabb"i burnum yere sürtülmeden
Kibirll ölürsem yerim CEHENNEM,
Ne olur şimdiden alma canımı..

Yerin çölde değil gönüllerdesin,

İnsan altmışında neler bekliyir,
Bize gelen herkes durmaz kaçiyir,
Daah..!  ülen, gırbaç atariz  emme,
Yol yokiş,  at gitmiyir, araç çekmiyir.

Kulak az duyiyir gözüm seçmiyir,

Sen bil ki her olumsuzluk basamak,
Hep düz yol mu? inip çıkmak yaşamak,
Kolay değil sıkılıp küplere dolmak,
Amaç şarap olmak, akmak can akmak....

Dalga, deniz, köpük isyanlarımız,

Başımın üstünde şahin bellerdim,
Annesi derlerdi, ben ANAM derdim.
Ne önemi var ki düşüp kalkmanın,
Nasılsa o vardı, hiç düşünmedim.

Meğer yalanmış ya, nasıl aldandım,

Boran, kar, tipi, günler poyraz, geceler ayaz,
Sığındıklarım yitti, yoldaşım aymaz,
Bahaneler ayrı gayrı, sözler faydasız
Kapılar, kapalı, nasihat beyhude, çareler açmaz,
Kolsuz kanatsızım, yollarda, üşüdüm anam,

Yönümüz  insana,  ondaki ŞAHA,.
Kubbe  bir çatı  bir geldik DÜNYAYA
Ayrı gayrılığı sokma araya
Başka Cihetim yok, inan ANDOLSUN...!

Vatan toprak, renk renk anemon, çiçek,
(Can (yar)dostum, dostum)
Hep ayrı güzel hangisinden geçek,
(Can (yar)dostum, dostum)
Doğu batı dolu, bal petek petek,

Sar kasedi şimdi bir bak geriye,
Hangi renk çizgi izler kaldı beriye,
Neler çöktü yüreğinin dibine,
Gizlenmez yüzlerde hep izi kalır.