Özcan Kurt Şiirleri - Şair Özcan Kurt

Vekilim sesimiz meclisten duysun,
Ucuz değil de yemek bizden olsun,
Yeterki fukara aklına gelsin,
Geçmeden vakıt hak yerini bulsun.

Bu dünyanın elbet ötesi de var,

Saksı olur bir karış çiçek kurur,
Suçlanır üzülür, içimiz acır,
Zalim orman yakar kökünden kazır,
Taş yürekler duymaz bağlamış nasır.

İncinmesin aman bir tek karınca,

Muhabbetin özü sanma ki kelam,
Dost meclisinde birdir, can ile canan,
Hamuş olur, yüreği aşk ile dolan,
Hal bilmez ile selamı kestim vesselam,

Yerden keser ayağın, şan ile makam,

Beni öz sevgisinden var edenim;
Su verme biraz ben bulut bekleyim,
Biraz yaşayayım biraz öleyim,
Kaybetmeden değer nasıl bileyim?

Acıların tortusunda demimiz,

Aşamıyorum duvarlardan, çıkamıyorum bu şehirden,
Bıktım şiir, şarkı, türkü ve mülteci hecelerden,
Usandım aymaz, karanlık gecelerden,
Gel de, sevdaların tam ortasından
VUR BİTSİN....

*VURUN BENİ*

Yakup, İshak soyu benim,
Yusuf düştü, kuyu benim,
Vakkas yayı, oku benim,
Dağdan dağa atın beni..

Ağacı sev et onure,
Her gölgeye döşek serme,
Ehilsizsen çıkıp düşme,
Ne kırılıp, kırmayasın,

Derman yetmez gerçek dosta,

Koristler birleşti, şarkımız tamam,
El ele olduk ya,  değişti zaman
Renk renk çiçek çiçek, bahçada açan
İnsanlar sevince,  baharlar yakın..

Ormanlar sustu bir, nida duyuldu,

YAKIŞIR
Adam var yürüse yola yakışır,
Adam var giyinse çula yakışır,
Adam var ölürse sala yakışır,
Adam sağa sola kola yakışır,

Meyletmedik ki: El etek geri çekelim,
Ne işledik ki birde ötede hesap verelim,
Ha bir fazla, ha bir eksik, yine yeni ölelim,
Takken düştü kelin göründü, yalancı dünya..

Niye düştük buralara entrika kurulmuş tuzak