Başucu şiiri Şiiri - Özcan Kurt

Nasıl ki, şah sana senden yakında,
İblis kadim, beynin arka yanında,
Mantık panel olur, durur alnında,
Denetler, hakiki insanın farkı, .

Başa gelenin hep, vardır ötesi,
Beşer hamdır, amaç insan olası,
Öfkelenen insan biraz durası,
Dizginler, hakiki insanın farkı,

Hayat iniş yokuş düz devam etmez, Yağsa dursa yağmur bitki güçlenmez,
Köksüz ağacı gör, çok meyve vermez,
Sabreder, hakiki insanın farkı...

Hakkını arayıp sorması gerek,
Çınar gibi dimdik durması gerek,
Hep vermeyip, bazen alması gerek,
Pay eder, hakiki insanın farkı..

Eser rüzgar yelken açması gerek,
Kavga değil, bazen kaçması gerek,
Söğüt gibi esnek, olması gerek,
Vazgeçer, hakiki insanın farkı..

Öfke gelince hak, akıl gitmesi,
Yavaş atın çetin olur, tekmesi,
Bilemen beşerin, yoktur ibresi,
Hisseder, hakiki insanın farkı..

İnsan tepki verir, en doğal huyu,
Zıttına gitse de, kızdırma suyu,
Alttan almak inan, kısaltmaz boyu,
Affeder, hakiki insanın farkı..

Tokata sen dönme, diğer yanını,
İmansız olmadan, eyle tavrını,
Ne gerek ki, vermek, dinsiz hakkını,
Latiftir, hakiki insanın farkı..

El vermede yağmur, diri gibi ol,
Öfkede toprak, ve ölü gibi ol,
Olgunlukta, abdal veli gibi ol,
Kamildir, hakiki insanın farkı..

Mesele haklı iken, nazik kalmak,
Korkaklık değil az, geride durmak,
Marifet değildir, yüzüne vurmak,
Salimdir, hakiki insanın farkı..

İnsan yanar tüter, sobaya benzer,
Her şeyi atarsan, söner de gümler,
İnsan bedenen de, ruhen nefesler,
Dönüşür, hakiki insanın farkı..

Her insan denginden, yansıma alır,
İnat ettikce hep, karşına alır,
Sırtında odunu, yangına taşır,
Değişir, hakiki insanın farkı..

Özvecan: bu şiir, olsun başucu,
Sevenlerin ağır, olur pabucu,
On üç parça ettim, verdim macunu,
Aş eder, hakiki insanın farkı..