Özcan Kurt Şiirleri - Şair Özcan Kurt

Dilin kemiği yoktur der duy atalar,
Özü bir mi  diye ona bakarlar,
El kiri değil, su ile yuyalar,
Sapakta dönecek mi? Ona bakarım.

Su akar göz bakar, söze ne hacet,

Daha gülmedim ki geldim Dünyaya,
Elde ne kaldı ki rüzgar kırmaya,
Kaderim der sitem etmem Mevla'ya,
Umarsızlardayım ona yanarım,

TÜM İŞLEMLERİ ONAYLIYORMUSUNUZ.
........
.................?
Yani tekrar ediyorum: Hayatınızın talep ettiğiniz bu kesimini hiç yaşanmamış sayıp tamamen sileceğiz.
EVET mi dediniz?
Tam da Cem Karaca'nın tamirci çırağı İn dumana boğulduğunda akan suların durduğu gibi:

Hey gözünü sevdiğim gardaşım,
Nedir şikayetin, böyle isyandasın nedir telaşın,
Aklında ne var ise bir kenara koyasın,
Ötesi berisi yok Önce sağlık önce sağlık.

Mevla dert verip derman aratmasın,

Gündüz aydınlığı gece karası,
Böyleyim ölüm ve yaşam arası,
Kabuk bağlamıyor gönül yarası,
Öylece karamsar oluşum ondan..

Kalkmıyor kaderin sisli havası,

İkibin yirmi üç altı Şubat dört beş arası,
Kırılmış fay derlerde bilmem neresi?
Vicdansızlık, hırsızlık bunun adı, değil alın yazısı,
Ahanda şuramda bir şey vurup duruyom zor silinmiyor gardaşım.

Sen demirden çal, kumdan çimentodan,

KADINLARIMIZ

Onlar anamız,bacımız,yarimiz,
Onlar elimiz kolumuz başımız,
Onlar canımız bir diğer yarımız,
Tatlımız acımız,

Önemi olmayacak yıllar sonra,
Ömür verip de boşa kafa yorma,
Çok irdeleyip hem de sık dokuma,
Duvarda bir resim olmayacaksın.

Pek meraklanıp da endişe duyma,

İsyanım kendime Mevla affetsin,
Ömürden geçerim bu can neylesin?
Geçersem senden, beni kahretsin
Dertler elem keder onu bana sor.

Söyleyin yare de artık gelmesin,

*Çiz oyalan yaz oyalan.*

İnsan düşün derin derin,
Beden denen ata bindin,
Sürdün geldin nerde evin,
Tepe senin düzler senin,