Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gürültün kesilmişse
gitmeliyim diyorum
fırtınan basılmışsa
bitmeliyim diyorum

isyanda dolacak an

sözlükte yeri dımdızlak
ya da dazlak
öyle sanıyordum
dızladım kendimi
ağzımı salatamı

yeni okunmadık kısa aralı
dize arasından özge yaralı

ilk kez uğramışım izbeliğine
hiçte doymamışım deliliğine
sevgi yokuşuna taş deliğine

dizelerden aradığın
yüreğine sığmayanı
sıcağında yaradığın
ereğine sağmayanı

silinmişti resimlerde

nerede şimdi külünde savrulduğun
güzel deyimdi gülünde kavrulduğun
sevi ardından yıllarında yandırdın
sevgi yurdundan ilinde devrildiğin

belki severdi şaşırıp sarıldığın

yüzyılların beride bir çığlıktır sesinde
görüntüye gelmeyen sevdalara aşikar
yalnızlığında saklı uzağında yolların
şikar gönlüne gizem kayboluşuna açı

dizinin dibindedir sevgisinden kalışın

dışarıda yanar temmuz
çıkılmaz oldu sevdiğim
içerimde yüreğim buz
sıkılmaz oldu sevdiğim

dağı duman bürüyorken

sevmiş miydi birimiz birimizi
yanılmış mıydık
bilindik sözler miydi anımsananlar
bir ağırlık vardı üstümde
altından kalkamadığım

dengesizce bakışta
yalpalayıp gelirken
ayrılıktan yakışta
can evime bilirken
sahraya uğramış
gözyaşlarında ırmağı

sahi unutmadım
unutur muyum hiç
gençliğimin gençlik parkını
otuz küsur yıl öncesinde
minik trenin köprü altı geçişi
o an öpmüştüm seni