Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gündönümüne açınca
ısındı havalar birden
kurudu alında gonca
asındı havalar birden

sana yaşadığım güne

sevileri başka başka şehirlerin
geride kalan neleri varsa ayrı koy
abanır üzerimize akşamlar erken
adımızla anılsın sevi çığlığında oy

bir çocuk gülücüğü var yakamda

hazırsan son sefere
dişine kırılmadan
gidiş geldiğin yere
yaşına durulmadan

çıdamı gelmiş sona

içten coştukça sesin
akşam olur gözüme
ayaz yanığım kesin
gözler dolar üzüme

okka gibi buz sarkar

gün aşığı sevdayla
tana dikti gözünü
güneş nereye ise
o da oralara doğrulup
o ana döktü yüzünü

soluduğunda
sesi omuzlayandı
cılız ve korkak
yüreği özleyendi

kalkışmadaydı

alıp götürdü seni
geceye düştüğünde
haberin oldu yeni
acıya taştığında

kara dalga gözlerin

böcek dudu yiyorken
tan günle öpüşmekte
güzel bir gün diyorken
karşıda tepişmekte

dayanç sinden uçuyor

yağmur denize düşer
yumuşacık değişle
yeşil güneşi deşer
seherinde bağışla

anıları yaşamak

ayna kırılır mıydı
sorsaydım hasedinden
dünya darılır mıydı
sarsaydım hasretinden
boş
uçar