Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

düşlerden doğrulmuşum
gönül kuşu yaralı
boşuna sorulmuşum
gönül kuşu aralı

istedi kaçamadı

yazdığım şiir
çoğunluğu sanadır
dar gelir şehir
ova bayır donatır

yüreğim acır

dinleseydi ne değişecekti
onca anlattıkların sonunda
yağmur ıslayacaktı elbet
gönül de uslanabilseydi

saçlarından siyen damlalar

güvercin ağına ak
kargaşasına çıkar
kuşluğu sini tabak
uğraşına dek sıkar

ağzında dilde değil

şöyle ütülmüş kokusu çağırır
köy mısırına neler denmez
ellerini titretmeden
eşikleşen alanlara

yürek sesini koy

gönül gamın yükünde
ağırlığından yorgun
ağrır sevdama ünde
sağırlığından vurgun

ne ömürler tükendi

yağmuruyla sağanak
balkonların sessizce
esti yağdı dağınık
bereket elbet sizce

bence de berekettir

hüznün yelinden geçin
bulut döktüğün yaşta
üzgün telinden seçin
umut düğün ataşta

mavilikten saklanır

gönül gözüne yağlık
ışığına kör olma
yürek közüne sağlık
aşığına har olma

derdi tasan sevgiyle

yakarırsan yukarı
sevda sunağı gönül
yerindedir çıkarı
şeyda konağı gönül

gözlerinde kör