Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yitik bir sevda
kaşa kondu çiğ tane
bir eli yağda
bir eli balda hane

hoştu kokusu

tatlı telaşe
gün batımı akşamı
gün kızarırken

durağa koşar
saklamayıp ta coşan

kaç yüzyıl geçti kim bilir
yıldızlardan
ulu çınarların gölgesinde
kim kimle fısıldattı
kim kimle sarıldı sevgi dolu
kız kulesine bakıp

seviye adayacak
gücü buluncaya dek
sevdim seni diyecek
gece oluncaya dek

sessiz sedasız gider

anılarını topla kendinle bir
güzün gece karanlığında
çekip gitmeden hemen
süremlerden kış
yaprak gibi düş
dallarımdan aşağı

dağınık yerde
sere serpe yeşillik
ısırgan otu

yığıncık nerde
sivrilerin çıkarmış

sensiz ilk bayramımdı geçip giden ansızın
özlemin yıllara denk yüze hüznün bulaştı
mengenede buruldum duygularla dolaştı
dağlar kadar büyüdü sorma çoğaldı sızın

çıdam kalmadı sustum sinir boşandı sanki

uçtu mu gözünde buğu
özlenir miydi durumu
nen varsa varınla yoğu
gizlenir miydi yorumu

yokluğunda mı harami

körkütük anladığı da yok
dinlediği de
iki ucu keskin bıçak
ağzı dili bağlanmış
yalnızlığındasın yine
kırılsa ucundaki dili

sustum dinlerim yanar erguvan dalı
şafağa kustum morlaşmış festivali
uçurumlardan aşağı atılınca
umutlarıma yarınlarıma hali

masal sesiyle uyuduğum günlerden