Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

BAHARI ilkyazıdır yeşerirken doğası
başkaca karşılama akına BÜRÜNESİ
dökülesin ışığa artacak mıdır HARI
YÜRÜNESİ yollara koşar adım gideli

her yerine şeyine kendine özgü SESİ

aradın bulamadın
tükendi mi umudun
muradın alamadın
tükendi mi umudun

yasaklım mıydın benim

tükendin
dökülmüş sıva gibi yüzün
derinliğindeydin
denizlerde gibiydi
korkak değildi düşün

içimde birikti düşler
giz tükendi dil tükendi
içten içe söylenişler
öz tükendi al tükendi

yüreğim direnir gayret

Tosunname

düşündüğü olmuyor
emeği boştur yine
tosun büyür bilmiyor
öküze eş bu sene

aşk olsun atiye danışa
koltuğunu almışsın
koltuğundan tutup
oturtaydın bari

indirmenin zamanı geldiğinde

tazecik yüzü
ağzı süt kokusu
ayrılığın eşiğinde
uykusuzluk elde kalanı

tıpırdayan serçe

her seferinle kahra
uygun baharı bulur
çölünden öte sahra
o yangın harı bulur

arınmaz mı derdine

candan koşup ulaşan
toz kondurur mu sana
andan coşup bulaşan
toz kondurur mu sana

nedir yüzünden alı

yağmura ıslanan yol
tozuna çıldırmaz mı
durulup uslanan göl
pozuna yıldırmaz mı

ağzında sözü çalsa