Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

nicedir yollardayım
yoramadım içimi
geç kalmış sevideyim
aramadım içimi

gökle bir sevişince

kaygılandığım boşuna mıdır
günlerce
içimi kemirir kuşku

esinli kavşakları aradım bir
nereden kondurdu öpücüğünü

düzeni tutturamamış
hıçkırıp çığlıyordu ayrılık
an neden zorluyordu
günü mü usumda değil

her yaprağı kendini öldüren

içimizdeki kin
olmadan sakin
ne dinleyecek tin
ne olacak metin

bir güz süreminde

yanı başında onca insan
ne seni görür
ne sen onları
savurur içimizdeki yalnızlık

üveyiğinde çığlık

içimizde kuş
havalanır yarına
yel kanadında

içimizde sus
geceyi doldurmadan

gittin acılarını yüreğe düşürüp
düş kırıklığı ekledin üstüne
güzyaprağın döken ağaca
dönderdin bizi
içimize hüzün döktün

içim rahat
gözüm arkada değil
güvenim tam
kemirmedi ikircik

için yumuşak

boşu boşuna
yıllandı yankılanıp
dışı dışına
yollandı çalkalanıp
pullandı halkalanıp

iklim devinişinde
sarılır dalına kök
denge değinişinde
gevişin getirir lök

gidişinde üşür can