Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

akşamı
sokak arasında sızınca
delilik kanında çağlayan
yel esince güne çıkıyordu

sabahı

gülün dalında
yeşil yaprak
duru berrak
güz serini fesleğen
yapracığı buruna değen

gül/güle
gülene/güle güle
gülü bülbüle/gülebilseydi gül
güle güle bülbüle/gülse yüzüne gülsuyu
gülsün gülce güle gülceye/gülcüye gülcülere gülüşüne

çık ortaya saklanma
gecenin karanlığında
ay unuttu görmedi mi
güne başladın mı hemen

gün boyu olacak

gülüşün kaldı
günün bitse de unut
unutamayız
sürüklenirken bulut

sular akarak

karanlıktayım şimdi
gönlünden geleni gör
yağan karla da simdi
kahrından deleni gör

sancıyan yüreğimde

geceden uyumuş sağır sultanım
gözlerinde kara karanlık düşer
özlerine yumuş en yoksul tanım
sözlerinde kara bir anlık düşer

sessizliğinde ır söylersen bana

kekredir tadındadır
konuşum yapışanda
çakradır adındadır
danışım kopuşunda

yüce dağımdan ırak

yandı yürek ağlasın
seherde can yanıyor
giden yollar bağlasın
seherde can yanıyor

kıyılar viran oldu

ne dediğin ne yediğin bilemem
sal yüceye Bedri Tahir Adaklı
gözyaşıma sel olunca silemem
sal yüceye Bedri Tahir Adaklı

veren Allah alır tatlı olan can