Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

buruşukluk içinde
elinden duruyorsa
ütülenmeden kalsın
yelinden kuruyorsa

yeni güne ant olsun

yağmur süremi
seni düşlüyor muyum
düşen damlada
gözlerin görüyorum

gülümsüyorsun

bu muydu başa gelen
nice sözcükler sildim
kumuydu taştan olan
topakladım da dildim

yaşamak gerek dedi

yıkılışımdan görme
acı çekmişim sorma
bunca yalan ardına
yenilerinden serme

yapay sevgide yokum

odur nedeni
elleri çenesinde
otur masaya
doğanın sinesinde
tanındık olmayan ölüm
geçmez mi içimden

geç buldum seni
erken yitirmek istemem
ivecen oluşum
bundan mıdır bilmem

yüzüm şıngırtı içinde

söyleşime başkası
giremez bundan sonra
gereğiyle keşkesi
süremez bundan sonra

gönüllü meziyeti

en büyük zorum
abaküsüm olmadı
bence bir yorum
abam küstü olmadı

sayılar değil

ten renginde
gök kokularında esrik
her soluk alışında
sevinişin sevilişin nedeni
bu olsa gerek
patadak bir kelebek kondu

çağırıp durma öyle
gelecek halım var mı
doğruyu düşün söyle
tutacak dalım var mı

dağın ardına koşup